
Fijn drukkend dagje om de tuinbalans op te maken: Uit de spirea naast de kleine tobbe klinkt gekwaak. In het badje dobbert Ð met koppie onder de kikkerbeet vandaan Ð een bruintje met gouden oog. Het zanglijsterpaar is terug en de merel met de witte vlek op zijn vleugels. Konijnen vreten als vanouds de boel kort en klein, alle babypadjes hebben de vijver verlaten waar nu garnalen zwemmen die straks salamanders worden en de winterkoning zingt zijn hoogste lied.
Gisteren hipte er een paartje witte kwikstaarten over de brug die ik hier nog nooit had gezien, de rupsen zijn nu aan de bladeren van de gele lis begonnen. Ze vreten ze kaal tot op de nerven. Nog niet kunnen zien wat zich uit deze knagers zal ontpoppen. Misschien heb ik wel griezels in de kost.
De waterlelies vormen bloem na bloem. Als ze eenmaal goed gedijen zijn ze niet meer te stuiten. En verder gaat alles zijn groene gang of er nooit geen herfst meer gaat komen.