Houtduif

Al komkommer ik er nog lustig op los, 'k moet voor mijn goede orde melden dat een van de houtduiven kolder heeft gekregen. Of het de oude weduwnaar is (houtduiven zijn monogaam) of een van zijn nazaten is niet vast te stellen. Mij lijkt het laatste, gezien zijn onbesuisde manier van aanvliegen, dwars tussen eikentakken door waar hij er soms een van raakt.

Pal daarachter staat de hoge conifeer waarin wij de kaukasische witte regen hebben laten klimmen, hopend dat de conifeer het loodje zou leggen wat niet gebeurde. Daar strijkt houtduif elk kwartier in volle vaart met veel geklapwiek neer, waarna het rukken en trekken aan takken begint.

'Waarom rukt hij onrijpe peulen uit de witte regen?' vroegen we ons eerst af maar het antwoord was nogal simpel want hij komt niks halen, maar brengen. Hij komt met een bek vol en bouwt een nest. Op twee meter van onze keukendeur notabene. In gebladerte dat van de winter kaal zal zijn. Met een onhandigheid dat alle takken ervan schudden, en helemaal op z'n eentje want zo te zien heeft hij geen vrouw.