Ouderwets

LPF heeft de stoelendans à la tien kleine negertjes weer een rondje verder gezwierd. Mat Herben wipt ons ten afscheid nog even een kushandje toe en verdwijnt in de nevelen der openheid. Dat was dan dat.

Tjee, ik word ouderwets! Ben opgevoed in een tijd dat plicht plicht was en hier en nu meestal neerkwam op daar en later waarbij het verlangen gelukkiger maakte dan het hebben. Stampvoetend roepen dat iets moet, en wel nu, en ook nog op de manier waarop ik dit toevallig wens, zonder aanziens des persoons of omstandigheden, komt mij zowel onverstandig als onvolwassen voor.

Erger dan het kinderspel van LPF vind ik dat Driehuis en Trip bij Nova verdwijnen. Verloedering van serieuze verslaggeverij omdat de boel opgeleukt moet worden. Om bredere groepen kijkers te trekken. Zie je die al kijken als bij de commerciëlen blote bibsen zijn te halen?