Loslaten

Onstuitbaar drong het visioen zich op: m'n huis te zien omvallen in woest water. Alleen de aardenwerk bordjes zouden het overleven en dat nog niet eens want de tuimeling zet de kasten op z'n kop.

Wat sleep je mee als je gedwongen wordt te evacueren? Zonder kleine kinderen heb je twee handen vrij om aan jezelf te besteden, als je tenminste geen huisdieren hebt die je niet wilt laten verzuipen.

Rugzakje dus. Waardepapieren, verschoninkje, paar schoenen, fles water en noodrantsoen. Geen boeken, cd's, snuisterijen, schilderijen, tapijten, meubels, souvenirs, notebooks, fotoalbums, losse fotos, zilverwerk of andere materie. Zelfs het fototoestel laat ik achter.

Het enige van waarde blijkt het eigen lijf en dat van bloedjes die aan mij zijn toevertrouwd. De rest is ballast waarmee ik mij in het ondermaanse bezighoud.
Zou kunnen loslaten uiteindelijk niet de hoogste vorm van beschaving zijn?