Draadglas

Bij onze achterom sinds mensenheugnis een onverwoestbaar ijzeren stellage met plastic golfplaat erop. Tien jaar terug zouden we hier al glas hebben gelegd, maar de klusman van toen had het over verbeterde kwaliteit en schoonheid, dus we bezweken opnieuw voor de veel lagere prijs van de golven. Binnen een vloek en een zucht werden de transparante platen door weer en wind aangetast, verruwd en vies ondoorzichtig door alg en mos in de ribbels.

Nu wordt het dakje opnieuw vervangen. Op advies van een vakman zijn er dubbelwandige synthetische serreplaten opgelegd. De nonchalante aanbouw die vies was maar onopvallend, staat zich nu door tal van extra latten nadrukkelijk lelijk op te dringen, terwijl de melkkleurige platen een drukkend gevoel van benauwdheid geven. Nog erger is, dat elk blad dat erop waait niet langer als blad te herkennen valt, maar lijkt op een gore vlek die nodig gecleand moet worden.

Op naar de echte man voor glas, die bij het eerste telefoontje al zei dat het spiegeldraadglas waarnaar we vroegen niet ideaal was. Door zijdelings binnengedrongen vocht schijnt de draad te gaan roesten, waarna het glas in strenge winters kapot vriest. Dit zou je als leek niet makkelijk bedenken. Lang leve de vakman. Eerdaags komt hij hier kijken en voorstellen doen. We zullen melden wat hij aanprijst voor dit doel.