
Twee kilo kleine stoofpeertjes geschild die twee uur moeten koken. Het hele huis geurt verrukkelijk naar kaneel omdat ik de afzuigkap gisteravond in mijn armen heb opgevangen. Stom ding.
O heerlijkheid! Van wie mogen huizen niet meer ruiken naar wat er wordt gekookt? We doen onszelf tekort. Wat is nou heerlijker dan dat het water in je mond loopt via de pretzenuw in de neus?
Wel eens twee kilo kleine bikkelharde peertjes geschild? Niet aan beginnen! Tenzij je ze versgeplukt ziet liggen en voor de bijl gaat. Koken met kaneel, citroenschilletje en scheut wijn. Zonder iet-wiet-waai-weg van de afzuigkap dus.
elisa op 03 november 2002 om 17:56 uurAls je geen kat hebt is het een spook geweest. Zeker weten. Hoe dacht jij anders dat die kap van hoofdhoogte in mijn armen kon vallen? Kan de kat toch niet bij?
Waar gebeurd verhaal: drie weken geleden werden we midden in de nacht wakker van een raar geluid. In de keuken was een flesje omgevallen. Daarna hoorden we een soort geruis. Leiding gesprongen, dacht ik. Maar nee: de afzuigkap stond op drie. Om twee uur 's nachts! De deur was op slot. Ik kan niets anders bedenken dan dat het een spook is geweest. Kan dat?