India

Kijk mij nou
Achtergrond
Eerdere Misdruk
Oudste Misdruk
Indiasite
Indiafoto's
Marokko foto's
Moskou foto's


Opties


Recent
Als ratten
Eerder dan de chocoladeletter
Plof
Uitsmijter
Pro Memorie
Nachtkaars
LEGO
Conditie
Busje komt zo
Kattenkwaad
Liefhebbershapje
Alle kanten uit
Spierpijn?
Raar land
Beton


Zomert het al?
The WeatherPixie



Toptwenty

Archieven
augustus 2005
juli 2005
juni 2005
mei 2005
april 2005
maart 2005
februari 2005
januari 2005
december 2004
november 2004
oktober 2004
september 2004
augustus 2004
juli 2004
juni 2004
mei 2004
april 2004
maart 2004
februari 2004
januari 2004
december 2003
november 2003
oktober 2003
september 2003
augustus 2003
juli 2003
juni 2003
mei 2003
april 2003
maart 2003
februari 2003
januari 2003
december 2002
november 2002
oktober 2002
september 2002
augustus 2002
juli 2002
juni 2002
mei 2002
oktober 2000
september 2000


Hele Ouwetjes
(ooit weblogs.com)
(plaatjes foetsie)
2000-9/2001-5

(Greymatter)
Greymatter I
Greymatter II


MT-stuff

Powered by MovableType







Het zij zo

'Het is precies zoals het is', reageerde Uniquehorn bij Verbal Jam en dit hield mij bezig.

Het accepteren van de dingen zoals ze komen, kan niet betekenen dat je gebeurtenissen emotieloos, zelfs zonder verbazing terzijde schuift. In dit geval zou de acceptatie gevoelens vervangen en zelfs ontkennen.

'Het is zoals het is' kan ik alleen maar zeggen als ik mijn woede, verdriet of rouw met al z'n pijnlijkheid en onmacht heb verwerkt. Dan komt het moment dat ik 'amen' zeg ofwel 'het zij zo', wat op hetzelfde neerkomt.

elisa op 10 november 2002 om 16:54 uur

Dit is gezegd

Uniquehorn zei op 10 november 2002 17:42

Verkeerde interpretatie. Als ik zeg dat het precies is zoals het is, zeg ik in het geheel niet dat ik gebeurtenissen terzijde schuif. Integendeel! Het heeft jUIst te maken met een groot bewustzijn, wat ik (& Vanzo en misschien ook wel anderen) soms kon bevatten. Al voordat hij overleedt. Een bewustzijn op absoluut niveau. Macro, zoals hij het noemde. Hij leefde daar bijna voortdurend op, ik in mindere mate.

Dit absolute niveau heeft Johnny al die tijd duidelijk willen maken, maar het werd vaak onbegrepen. Ik kon het ook niet altijd bevatten, omdat ik net zoals vele mensen meestal op een relatief (Johnny zei: micro) niveau leef. Het is een materie wat ik persoonlijk heel moeilijk vind om uit te leggen, belemmerd als ik ben als mens en als relatief beoordelaar. Maar ik heb er wel ooit een stuk over geschreven, wat ik evt. nog wel eens kan herhalen op mijn site.

Beste groet.



elisa zei op 10 november 2002 19:37

Mij boeit het ook, vandaar dat het me uren heeft beziggehouden. Ik heb het in India waargenomen, die acceptatie van het bestaan omdat is wat is. Ongeacht of ze Hindu waren, Islamiet of Buddhist. Niets bezittend, maar geestelijk benijdenswaardig rijk.

Misschien moet je niets meer te verliezen hebben voordat je je van je kleine zelf kunt scheiden om grote verbanden te zien. Je doodvonnis krijgen (nog x maanden te leven) zou een ultieme vorm van onthechting kunnen bewerkstelligen. Nee, ook weer niet waar, want dit gebeurt niet bij iedereen.

Ja, ik vind het boeiend als jij je stuk nog eens herhaalt op je log.



Aliėtte zei op 10 november 2002 21:10

Het is een lastige materie. In de zen-benadering beschouw je gebeurtenissen als 'what will be will be'. Ik heb zelf ook al van mensen gehoord dat ze dat 'fatalistisch' vinden. Mij heeft het juist geholpen om bepaalde gebeurtenissen te kunnen verwerken.



Aliėtte zei op 10 november 2002 21:14

En nog maar even voor de duidelijkheid: er is nalatigheid van de huisarts geconstateerd. vanzo had geen maagkanker o.i.d. Hij kreeg alleen medicatie voor een sterk ijzertekort. De maagbloeding is hem fataal geworden doordat hij hier juist *geen* behandeling voor zijn maagzweer kreeg.



Suffie zei op 10 november 2002 22:07

Dat maakt zoiets voor mij alleen maar moeilijker om te accepteren....



elisa zei op 11 november 2002 11:24

Ali, hier word ik stil van. Dan wordt het voor mij bijna 'buitenaards' dat zijn log al zo doordrenkt was van de dood. Moet ik nog eens even laten bezinken.



Verbal Jam zei op 14 november 2002 00:14

Misschien is dat 'macro-niveau' wel helemaal niet iets waar wij als mens naar moeten streven. Daar zijn we nog veel te klein voor. Laat ons maar lekker priegelen op dat microniveau en de rest aan het 'grotere' buiten ons overlaten.
Maar volgens mij kun je hooguit het 'grotere' in jezelf ontdekken, want het is waarschijnlijk iets zuiver individueels.
Ik word altijd wat kriegelig van mensen die anderen iets 'duidelijk' willen maken en als dat niet lukt vervolgens heel mystiek 'onbegrepen' zijn.
Begrijp me goed: ik heb absoluut niets tegen Zen, daar gaat mijn commentaar niet over (en dus ook niks tegen Uniquorn bedoeld). Maar als er zo'n sfeertje gaat ontstaan in de trant van 'Vanzo voor leken verklaard' dan denk ik toch dat het zweefgehalte ietwat te hoog wordt.
Ik vond dat Johnny mooie stukken en gedichten kon schrijven, maar daarentegen gaven zijn quasi-filosofische reacties soms de indruk dat hij zich ver boven het andere weblogvolk verheven voelde. Voor mij had dit veel weg van een 'truc': met complexe zinnen ondertussen dusdanige algemeenheden debiteren dat ze de indruk wekten van een hogere orde te zijn. Dat waren ze niet voor mij.
Kortom: Johnny heeft een prachtig stuk werk achtergelaten, had een unieke stijl, een fascinatie met de dood en helaas kennelijk een kwakzalver als huisarts. En nu wil hij vįst weer met me in discussie...



elisa zei op 14 november 2002 12:06

Ik weet niets van Zen, dus ik heb er ook niets tegen. Maar van Buddhisme, Hinduïsme, Humanisme, Christendom, zelfs van Islam weet ik net genoeg om te hebben gezien dat er, hoe verschillend ook, een universeel draadje door al deze stromingen loopt en dat ze, binnen hun context bezien, hun eigen waarde hebben.

Sommigen benaderen 'het grotere' van buiten naar binnen, anderen in omgekeerde richting. Volgens mij maakt dit weinig uit. Wel merk ik zelf dat ik met het klimmen der jaren beschouwelijker word en steeds meer nuances ontdek aan zaken die vroeger zo vanzelfsprekend leken.

Een enkele keer is Vanzo mij opgevallen door puntig commentaar, maar ik weet niet meer wanneer of bij wie en zoek het niet terug. Wat mij bezighield was de vraag of zijn fascinatie met de dood voorspellend was. Niets is onmogelijk per slot,



Uniquehorn zei op 14 november 2002 12:33

Het absolute zit in ieder van ons en dat is (dus) zowel binnen als buiten ons. Het is niet iets verhevends dat buiten je zit en waar je naar moet klimmen ofzo. We kennen het allemaal, maar doordat we contact hebben verloren met onszelf en (dus) de werkelijke wereld om ons heen, is het verscholen, ergens achterin geraakt en leven we nu in de dualiteit van ik en jij, ik en iets anders, ik en buiten mij.
Alles is je eigen keuze Verbal Jam. Als jij er een oordeel aan wilt geven en zegt dat het zweefgehalte te hoog wordt, dan mag je dat van mij. Als jij een oordeel aan Vanzo wil geven en hem soms verhevend vond, dan vind ik dat prima.
Jouw keuze.




Zegt u maar

Naam:


E-mail:


URL:


Uw zegje:







elisa

Misdruk schaatst d'r eigen baan

Powered by MovableType       

Dank aan Frédéric van Druppels die mij zijn oude vitrage vermaakte