Uit het artikel:

"Kreeg Nietzsche (tegen zijn zin) gelijk? Is, als niets zeker is, alles geoorloofd? Kunnen wij ons, zonder geloof in God, niet meer op een hogere wet of moraal beroepen?"

Zie De gebroeders Karamazow van Dostojewski!

Theoretisch is alles veroorloofd, maar de mens is daartoe niet in staat. Daar is hij te beperkt voor. Verder worden er beperkingen opgelegd vanuit een collectieve moraal, die niets met godsdienst heeft te maken maar is verworven in de miljoenen jaren van menselijke evolutie. Moraal wordt al snel met iets goddelijks geaccocieerd vanwege het feit dat mensen zich gewaar worden van deze buitennissige, verheven hoge cognitieve verworvenheid. Dat doet een vermoeden van aanwezigheid van het goddelijke groeien. Voor mij is het niets anders dan een hersenactiviteit van zeer hoge orde; waardoor opnieuw vragen rijzen omtrent de reden hiervan: waarom streeft de natuur elke keer weer naar hogere vormen van orde en struktuur?