
Dat zelfs een Rosenmöller de mond gesnoerd kon worden, de meest enthousiaste oppositieluis in onze politieke pels, moet zwaar te denken geven over de dommekrachten die — òf niet gehinderd door enig benul, òf uit op anarchie — sluipend toeslaan in laffe anonimiteit.
Om het even welke politicus het veld ruimt, het blijft verbijsterend als dit mede kan komen door bedreiging. Paul's onterechte tirade tegen de SP vorige week, hoe verkeerd ook, was vanuit zijn positie te begrijpen. Hij bleef, bedreigd of niet, zijn nek uitsteken. Moed kan hem niet worden ontzegd.
Maar als bij elk te spreken woord onderhuids de angst knaagt of dit consekwenties zal hebben voor vrouw en kinderen, dan opereer je vanuit een onmogelijke positie. Hieraan ga je, alle moed ten spijt, langzaam kapot.
elisa op 16 november 2002 om 12:12 uur
ik hou niet zo van paultje, maar dat doet er even niet toe.
ik word bang van deze dingen. wat gebeurt er in nederland??