India

Kijk mij nou
Achtergrond
Eerdere Misdruk
Oudste Misdruk
Indiasite
Indiafoto's
Marokko foto's
Moskou foto's


Opties


Recent
Als ratten
Eerder dan de chocoladeletter
Plof
Uitsmijter
Pro Memorie
Nachtkaars
LEGO
Conditie
Busje komt zo
Kattenkwaad
Liefhebbershapje
Alle kanten uit
Spierpijn?
Raar land
Beton


Zomert het al?
The WeatherPixie



Toptwenty

Archieven
augustus 2005
juli 2005
juni 2005
mei 2005
april 2005
maart 2005
februari 2005
januari 2005
december 2004
november 2004
oktober 2004
september 2004
augustus 2004
juli 2004
juni 2004
mei 2004
april 2004
maart 2004
februari 2004
januari 2004
december 2003
november 2003
oktober 2003
september 2003
augustus 2003
juli 2003
juni 2003
mei 2003
april 2003
maart 2003
februari 2003
januari 2003
december 2002
november 2002
oktober 2002
september 2002
augustus 2002
juli 2002
juni 2002
mei 2002
oktober 2000
september 2000


Hele Ouwetjes
(ooit weblogs.com)
(plaatjes foetsie)
2000-9/2001-5

(Greymatter)
Greymatter I
Greymatter II


MT-stuff

Powered by MovableType







Een peuleschil

Werd zo bedruk wakker vanmorgen dat ik eerst dacht naar de tandarts te moeten, maar het bleek de kapper te zijn. Ik spoedde me half uitgeslapen in jeans naar de salon waar de rijken des dorps zich babbelend laten coifferen en ik moet bekennen: hier word ik wel altijd wijzer van.

Zegt Blond tegen Zilver: “Zeg, zag ik het goed, heb jij tegenwoordig weer honden?”
Zilver, wuivend met zwaargeringde hand: “Kind, praat me niet over honden. Zo lastig om ze telkens uit te moeten laten”.
“Je hebt toch een grote tuin waarin de beesten vrij kunnen draven?”
“Onmogelijk om de tuinman èlke dag weer poep te laten harken.”
“Toch zag ik laatst 's avonds honden bij je lopen, vandaar dat ik even dacht...”
“Jawel, maar die húúr ik! 't Is een zàligheid, meid, om honden te hebben zonder zorgen. Ze worden 's avonds gebracht en 's morgens weer opgehaald en ik heb er geen omkijken naar.”
Rood mengt zich nu ook in 't gesprek. Vraagt wat voor honden het zijn.
”Rottweilers. Behoorlijk afschrikwekkend maar voorbeeldig getraind. Hoef ik ook al niets aan te doen”.
“Tjee zeg, daar voel ik ook wel voor. Wat kost dat nou?”, vraagt Rood.
“Ach kind, een peuleschil voor Ons Soort Mensen!”

elisa op 29 november 2002 om 15:12 uur

Dit is gezegd

frédéric zei op 29 november 2002 15:29

Jeeezes! De realiteit overtreft hier mijn stoutste verbeelding.



odette zei op 29 november 2002 17:43

Het wordt tijd voor een nieuwe kapper? Of tenminste dan een psycho-therapeut ernaast. Met divan.



Tsja zei op 29 november 2002 19:57

Een nieuwe kapper? Nee, alstjeblieft niet. Dan zijn we de mooie verhalen kwijt.



Verbal Jam zei op 30 november 2002 00:17

Je kunt alleen maar hopen dat Dat Soort Mensen eens per ongeluk slaapwandelend 's nachts de eigen tuin inloopt...



Neneh zei op 01 december 2002 14:19

Neneh geniet met volle teugen! Lag de story ook naast de prive? Whoeaaaaaaaaaaaa kappers... is een vak apart ;-)



JW zei op 02 december 2002 14:20

Brrr, Ons Soort mensen. Ik heb een hekel aan dit soort onterechte verhevenheid.

Een mens is een mens en als je het heel goed gaat bekijken is een mens een dier. Niks om verheven over te zijn.




Zegt u maar

Naam:


E-mail:


URL:


Uw zegje:







elisa

Misdruk schaatst d'r eigen baan

Powered by MovableType       

Dank aan Frédéric van Druppels die mij zijn oude vitrage vermaakte