India

Kijk mij nou
Achtergrond
Eerdere Misdruk
Oudste Misdruk
Indiasite
Indiafoto's
Marokko foto's
Moskou foto's


Opties


Recent
Als ratten
Eerder dan de chocoladeletter
Plof
Uitsmijter
Pro Memorie
Nachtkaars
LEGO
Conditie
Busje komt zo
Kattenkwaad
Liefhebbershapje
Alle kanten uit
Spierpijn?
Raar land
Beton


Zomert het al?
The WeatherPixie



Toptwenty

Archieven
augustus 2005
juli 2005
juni 2005
mei 2005
april 2005
maart 2005
februari 2005
januari 2005
december 2004
november 2004
oktober 2004
september 2004
augustus 2004
juli 2004
juni 2004
mei 2004
april 2004
maart 2004
februari 2004
januari 2004
december 2003
november 2003
oktober 2003
september 2003
augustus 2003
juli 2003
juni 2003
mei 2003
april 2003
maart 2003
februari 2003
januari 2003
december 2002
november 2002
oktober 2002
september 2002
augustus 2002
juli 2002
juni 2002
mei 2002
oktober 2000
september 2000


Hele Ouwetjes
(ooit weblogs.com)
(plaatjes foetsie)
2000-9/2001-5

(Greymatter)
Greymatter I
Greymatter II


MT-stuff

Powered by MovableType







De Togians (1)

In het weekend met vrienden herinneringen opgehaald aan een reis door Indonesië in 1996, en met name aan ons verblijf op de Togian eilanden, gelegen tussen de bovenste tentakels van het eiland Sulawesi. Volmaakt ongerept gebied waar dolfijnen en walvissen zich vermaakten met het opjagen van enorme scholen vis. Die sprongen met honderden op uit het water, blikkerden als zilveren wolken in de zon, om vervolgens kletterend terug te vallen op de waterspiegel. De walvissen werden vergezeld door troepjes luidruchtige meeuwen die in de vlucht hun visjes vingen.

Overdag voeren we op een kleine vrachtboot die nog niet op toerisme was ingesteld. We werden geëscorteerd door gids, kok, kapitein, lichtmatroos en ketelbinkie. Op de eerste dag dat we te water gingen om te snorkelen bij de wonderschone, wereldberoemde riffen, stond de hele bemanning ons meewarig na te kijken, maar de tweede dag ging —op de kapitein na die zijn schip niet mocht verlaten— de hele crew in onderbroekie mee, drijvend op reddingboeien en banden want ze konden geen van allen zwemmen. Feest, want ze hadden hun eigen rif nog nooit gezien.

De kok bereidde elke dag weer een godenmaal. De kip werd levend mee aan boord genomen en decent geslacht als wij onder water toefden. Ketelbinkie kreeg de opdracht vis aan zijn hengeltje te vangen. Gezeten op het laadruim snipperden kok en ketelbinkie samen uitjes terwijl op open vuur van één brander de hele boel respectievelijk werd gesmoord, gegrild en gebakken. Wij lagen op het water geuren op te snuiven tot onze maag ervan verkrampte.

Als het maal klaar was heerste er een strenge hiërarchie. Eerst mochten wij ons te goed doen. Van wat wij overlieten aten gids en kok. Aan hun restjes deden kapiteit en lichtmatroos zich tegoed terwijl ketelbinkie tot de laatste kluifjes was veroordeeld en de pannen leeg mocht schrapen.
De eerste dag wisten wij dit nog niet zodat we teveel aten. Hoe wij de volgende dag ook protesteerden tegen deze barre gang van zaken, het hielp geen zier. Kapitein was de baas en hij beval dat alles ging zoals het altijd was gegaan. Samen zwemmen, vooruit! Maar samen eten, daar kwam niks van in.
(wordt vervolgd)

elisa op 03 december 2002 om 16:02 uur

Dit is gezegd

Cockie zei op 03 december 2002 16:32

Nu weet ik waar ik heen wil...




Zegt u maar

Naam:


E-mail:


URL:


Uw zegje:







elisa

Misdruk schaatst d'r eigen baan

Powered by MovableType       

Dank aan Frédéric van Druppels die mij zijn oude vitrage vermaakte