India

Kijk mij nou
Achtergrond
Eerdere Misdruk
Oudste Misdruk
Indiasite
Indiafoto's
Marokko foto's
Moskou foto's


Opties


Recent
Als ratten
Eerder dan de chocoladeletter
Plof
Uitsmijter
Pro Memorie
Nachtkaars
LEGO
Conditie
Busje komt zo
Kattenkwaad
Liefhebbershapje
Alle kanten uit
Spierpijn?
Raar land
Beton


Zomert het al?
The WeatherPixie



Toptwenty

Archieven
augustus 2005
juli 2005
juni 2005
mei 2005
april 2005
maart 2005
februari 2005
januari 2005
december 2004
november 2004
oktober 2004
september 2004
augustus 2004
juli 2004
juni 2004
mei 2004
april 2004
maart 2004
februari 2004
januari 2004
december 2003
november 2003
oktober 2003
september 2003
augustus 2003
juli 2003
juni 2003
mei 2003
april 2003
maart 2003
februari 2003
januari 2003
december 2002
november 2002
oktober 2002
september 2002
augustus 2002
juli 2002
juni 2002
mei 2002
oktober 2000
september 2000


Hele Ouwetjes
(ooit weblogs.com)
(plaatjes foetsie)
2000-9/2001-5

(Greymatter)
Greymatter I
Greymatter II


MT-stuff

Powered by MovableType







De Togians (2)

We waren in Poso aan boord gegaan. Het schip lag een flink eind van de wal omdat er roeiboten langs de kade lagen. Een bamboe ladder met ver uiteenstaande sporten diende als loopplank en boven ons scheurde de hemel open. Terwijl onze vrienden de ladder over balanceerden, de droppels steeds dikker en talrijker werden, de gids mijn bagage aan boord bracht, echtelief al dapper het einde van de loopplank had gehaald, stond ik de dood te sterven van hoogtevrees op mijn gladde slippers.

Gids en kok namen me bij de hand, de kapitein stond aan de andere kant van de ladder met uitgestrekte armem om me te lokken en duwde mijn reisgenoten kordaat naar binnen. De regen stortte ondertussen bij bakken neer en ik kon alleen maar herhalen dat ik niet meeging.
Niemand verloor z'n geduld. Gids, kok en kapitein babbelden of het de gewoonste zaak was dat ik de boel liep te saboteren en ondertussen had niemand meer een droge draad aan z'n lijf.

Nu gaf de kapitein een brul en daar verscheen ketelbinkie van hoogstens een jaar of twaalf. Die overzag de situatie, liep als een aapje met gekromde tenen over de sporten op me af, glimlachte van oor tot oor, nam mijn beide handen in de zijne, en terwijl hij in zijn beste Engels bleef herhalen: Look at me, don't look downstairs! loodste hij me al babbelend en lachend aan dek.
Binnen klonk hoera en applaus. Binnen, onder de zeildoeken overkapping, zaten M, J en JW al op het laadruim dat comfortabel was gemaakt met glimrose kussens en matrassen die afgezoomd waren met roesjes en kant.

De kapitein wees dat ik plaats moest nemen maar ik kon onmogelijk gaan zitten. Het water liep in stralen overal vandaan. Gids en kok stonden al in hun onderbroekje hun garderobe uit te wringen wat de stemming zeer ten goede kwam. M. bood me haar t-shirt aan want ze droeg er nog een hemdje onder en J had een handdoek in z'n tas die ik om m'n heupen kon slaan.

Even later brak de zon weer door en werden de neergelaten zijflappen opgerold. Lichtmatroos, de enige die droog was gebleven en gekleed, spande lijnen waaraan het natte goed werd vastgebonden. En zo voeren we wapperend uit, gezeten op de rose kant en voorzien van een beker hete thee met koekjes.
(wordt vervolgd)

elisa op 04 december 2002 om 20:27 uur

elisa

Misdruk schaatst d'r eigen baan

Powered by MovableType       

Dank aan Frédéric van Druppels die mij zijn oude vitrage vermaakte