Juveniel

Het rapport van Van den Haak was nog maar net aan zijn onthulling begonnen toen de blauwe reiger langs de vijverrand werd afgelost door een kipgrote gestalte die onmiskenbaar het kind van een roofvogel was. Hij kluunde onhandig over de ijslaag die door tien centimeter water aan het zich werd onttrokken, glibberde langs de pollen riet en dronk of hij in geen dagen water had gekregen. Aan alles was te zien dat hij nog maar piep was. Zijn rug en vleugels zaten vol witte stippen, terwijl zijn ongestreken bloesje aan alle kanten bol stond van de kreukels. Een grote vogel zou zich schamen om zo rond te trekken.

Gele onbehaarde poten en opvallend bolle rose wangen. Ik rende om een fototoestel te halen maar moest door de ruit heen kieken om hem niet te verjagen. Resultaat is dan ook niet best. Hij zag me wel, was op z'n hoede, maar volhardde in een spannende verkenningstocht door en over water. Hij waste zich niet. Ik had geen idee van welke ouders deze kleine stamt of waar hij zijn nest heeft.

Na geruime tijd vloog hij van het water weg om nog even na te genieten op een tak van de tamme kastanje. Hij keek of hij hier hoorde en de weg goed kende. Mij liet hij achter met vragen want het kleed van een juveniel is in geen boek te vinden. Herkent iemand hem?