Halleluja!

Zoals altijd een intens verlangen om als de eekhoorn winterslaap te houden. Opgerold een een hol de termostaat op laag te zetten en de donkere dagen weg te doezelen. Ik houd niet van laaghangende luchten met zon die alweer daalt voordat hij behoorlijk is opgestegen; van wakker worden als de natuur nog in donker is gehuld en overdag de lamp aanhouden. Maar het einde nadert want de dagen gaan bijna weer lengen. Halleluja!

Op het moment is het ongekend. De dagen zijn om voordat ik ze behoorlijk goeiemorgen heb gewenst. Wat ik dan doe? Niks meer bij mijn weten dan sociaal zijn want velen hebben bedacht dat dit de tijd van het jaar is voor knusse samenkomsten die al eerder hadden gemoeten. Voor het einde van het jaar moeten verzaakte afspraken nog worden geëffectueerd, lijkt het wel.

Bijna kerstmis. Lekkere Hollandse pot waarvoor we ons in de gewone doen geen tijd meer gunnen. Luchtige aar'pelpuree met zuur—, rode— of boerenkool en met de hand gekookte griesmeelpudding die nog een beetje warm is. De gamellen op het fornuis en dan zien wie er op welke dag aanschuift. Geen opgeprikte glimballen dit jaar, liflaffen, lekkende kaarsen, strikken of franjes. Maar je weet nooit of de kerstkoorts de laatste dag before nog toeslaat.