Vries en Zalm

Stilletjes is het op het campagne dagboek van Klaas de Vries. Begrijpelijk, want hoe waait de PVDA-vlag na het kamerdebat over rapport Commissie-Van den Haak? Zelf schreef hij Als je hoort wat er allemaal gezegd wordt, is de verleiding groot om mee te praten, maar het staatsrecht houdt me in het gareel. Loggen over het beladen onderwerp behoort duidelijk niet tot de mogelijkheden; over koetjes en kalfjes alsof Van den Haak niet bestaat kan ook niet.

Jammer, want ik ben als niet PVDA stemmer wel een trouwe lezer omdat zijn schrijfstijl me boeit. De vaak onderkoelde humor waarmee hij bijeenkomsten schildert, ontmoetingen met journalisten, lange autoritten, gesprekken met partijgenoten, honger naar bitterbal of moorkop. Ze laten een hardwerkend mens zien van vlees en bloed die eerlijk uitkomt voor zijn mening. En waar hij zijn meningen geeft doet hij dit zonder de belérende vinger te heffen, wat ik een prestatie vind.

Hoe anders is het weblog van Gerrit Zalm. Hij schrijft het zelf, wordt met trots beweerd. Geen compliment want het is als gort zo droog, humorloos en zelfgenoegzaam. Notulen zijn het, niet meer en niet minder, die nergens tot een glimlach van herkenning noden.

By the way: VVD stem ik ook niet.