India

Kijk mij nou
Achtergrond
Eerdere Misdruk
Oudste Misdruk
Indiasite
Indiafoto's
Marokko foto's
Moskou foto's


Opties


Recent
Als ratten
Eerder dan de chocoladeletter
Plof
Uitsmijter
Pro Memorie
Nachtkaars
LEGO
Conditie
Busje komt zo
Kattenkwaad
Liefhebbershapje
Alle kanten uit
Spierpijn?
Raar land
Beton


Zomert het al?
The WeatherPixie



Toptwenty

Archieven
augustus 2005
juli 2005
juni 2005
mei 2005
april 2005
maart 2005
februari 2005
januari 2005
december 2004
november 2004
oktober 2004
september 2004
augustus 2004
juli 2004
juni 2004
mei 2004
april 2004
maart 2004
februari 2004
januari 2004
december 2003
november 2003
oktober 2003
september 2003
augustus 2003
juli 2003
juni 2003
mei 2003
april 2003
maart 2003
februari 2003
januari 2003
december 2002
november 2002
oktober 2002
september 2002
augustus 2002
juli 2002
juni 2002
mei 2002
oktober 2000
september 2000


Hele Ouwetjes
(ooit weblogs.com)
(plaatjes foetsie)
2000-9/2001-5

(Greymatter)
Greymatter I
Greymatter II


MT-stuff

Powered by MovableType







Heimwee

Zo zal ik ook altijd heimwee houden naar het Etna-fornuis op butaan dat, toen we vaste leidingen kregen, naar de grote schuur verhuisde. Op hoogtijdagen werd het uit z'n hoek geschoven. Van knoflook doordrongen vlees werd daar gegaard in de snijdende kou van eensteensmuren met verzakte ramen. Diep verscholen in jas, muts en wanten moest degeen die het lootje trok bedruipen.

Of die keer met pasen toen het fornuis naar het voorerf werd gezeuld om oliebollen te bakken van de zes pakken die (zonde om weg te gooien) nog van oudjaar over waren. We hadden net zeven afgedankte bedden en een klerenkast bezorgd gekregen. Die stonden nog lukraak in het gras verspreid omdat ieder zich meteen een ligplaats had gekozen in de zon. En terwijl B en R zingend achter de frituurpan stonden, de rest lag te soezen of lezen, rolden passerende boeren die hun ogen niet geloofden zowat van hun fiets.

O jee, wat een leven. Neem de levensgrote surprisepop van stro die volgeplakt met suikerhartjes door mijn zus werd meegebracht. We hesen het ding, glas in de hand, en schreeuwend van: een twee drie daar ga je hoog de vlaggenmast in. De volgende morgen stond een buurtbewoner op de stoep om te vragen of wel alles goed zat. Ze dachten dat iemand bij ons zich had verhangen.

elisa op 28 december 2002 om 18:21 uur

elisa

Misdruk schaatst d'r eigen baan

Powered by MovableType       

Dank aan Frédéric van Druppels die mij zijn oude vitrage vermaakte