
Begrijpen doe ik het wel, wat Hirsi Ali drijft, want ze heeft duidelijk geleden onder het geloof. Toch vind ik niet dat je jezelf mag emanciperen door anderen devotie te ontzeggen. Leven en laten leven.
Wetenschappelijk beargumenteren waarom geloof funest kan zijn lijkt mij bevestiging zoeken voor eigen levenswandel. De argumenten hoeven niet voor iedereen te gelden. Wie naast het geloof zijn verstand blijft gebruiken kan uitstekend functioneren. Vanuit ons rijke westen is het trouwens simpel redeneren.
Zij die van honger sterven in de miljoenensteden van de derde wereld kopen niets voor wetenschappelijke argumenten. Zij verdragen hun lot in onwrikbaar vertrouwen dat zij òf naar de hemel gaan òf terug op aarde komen in een joyeuzere situatie.
Onrechtvaardig ja. Zelfbedrog waarvan wij hen snel zouden willen genezen als wij het daar voor 't zeggen hadden. Gelukkig hebben we dit niet want de vraag is: wat geven wij terug als wij hen beroven van hun enige illusie? Of lopen we dan weg zodat ze elkaar de kop afhakken terwijl wij gekluisterd aan de buis onze chips wegsmakken.
En, tussen ons gezegd en gezwegen, zouden leiders van puur atheistische staten alles werkelijk beter doen? Of blijven hebzucht, heerszucht en ijdelheid universeel menselijke kwalen waarmee geloof niets te maken heeft.
elisa op 25 januari 2003 om 20:36 uurIk heb uitsluitend nagedacht over haar uitlatingen, zonder te kijken naar haar pet. Die komt er ook nog bij, maar het gaat mij om de haat waarmee ze onterecht miljoenen Islamieten in een fout daglicht stelt.
Soms moet je iets net niet dat zeggen als je een bepaalde pet op hebt.