India

Kijk mij nou
Achtergrond
Eerdere Misdruk
Oudste Misdruk
Indiasite
Indiafoto's
Marokko foto's
Moskou foto's


Opties


Recent
Als ratten
Eerder dan de chocoladeletter
Plof
Uitsmijter
Pro Memorie
Nachtkaars
LEGO
Conditie
Busje komt zo
Kattenkwaad
Liefhebbershapje
Alle kanten uit
Spierpijn?
Raar land
Beton


Zomert het al?
The WeatherPixie



Toptwenty

Archieven
augustus 2005
juli 2005
juni 2005
mei 2005
april 2005
maart 2005
februari 2005
januari 2005
december 2004
november 2004
oktober 2004
september 2004
augustus 2004
juli 2004
juni 2004
mei 2004
april 2004
maart 2004
februari 2004
januari 2004
december 2003
november 2003
oktober 2003
september 2003
augustus 2003
juli 2003
juni 2003
mei 2003
april 2003
maart 2003
februari 2003
januari 2003
december 2002
november 2002
oktober 2002
september 2002
augustus 2002
juli 2002
juni 2002
mei 2002
oktober 2000
september 2000


Hele Ouwetjes
(ooit weblogs.com)
(plaatjes foetsie)
2000-9/2001-5

(Greymatter)
Greymatter I
Greymatter II


MT-stuff

Powered by MovableType







Dames

Het is met enige schroom dat ik hier wat zit te tikken. Zomaar een stukje mogen schrijven op Elisa haar log is niet niks, dat kan ik u verzekeren. Misdruk is één van de allereerste logs waarmee ik in aanraking kwam in het jaar 2000. En vanaf het begin wist ik al; hier is een echte dame in de ware zin van het woord aan het werk.

Op dit moment zwerft ze ergens in India rond met een rugzakje en zal ze er waarschijnlijk niet damesachtig uitzien. Ik stel me zo voor dat ze bezweet in een treincoupé zit, temidden van de plaatselijke bevolking op een simpele houten bank. Ze bladert in haar katern van de Rough Guide dat ze uitgescheurd en opnieuw ingebonden heeft, wegens ruimtebesparing. Ze zal wellicht prachtige foto's schieten, misschien wel van die vrouw die met een kip in een kooitje reist. Maar dat is slechts mijn eigen fantasie.

Ikzelf genoot vandaag van een schitterende lentedag in het landgoed 'de Horsten'. Gelegen temidden van de drukke randstad, vlak langs de A44, ligt een onvermoed stukje Nederland. Een landgoed, al eeuwen in het bezit van de Koninklijke Familie, waar je nog een uur kan lopen zonder een sterveling tegen te komen, behalve dan misschien die ene boer op een tractor. Loofbos, waar de sneeuwklokjes onder de bomen groeien. Een polderpaadje waar de knotwilgen alweer teergroen uit lopen. De Seringenberg waar...

Ach, Elisa zou het veel mooier en subtieler kunnen beschrijven. Ik waag me er niet aan. Er waren sijsjes, drijfsijsjes, lentebloemetjes en er waren in de buurt van het oude theehuis ook dames. Wassenaarse dames. Minzaam knikkend of stilzwijgend voorbijwandelend. Dames die hadden genoten van een High Tea met scones en clotted cream. Dames met bontkraagjes en hooggehakte laarsjes die wat minachtend keken naar mijn ouwe vieze schoenen en naar het rode rugzakje van mijn wandelmaatje.

Aan de rand van het landgoed doemden hoge ijzeren hekken met prikkeldraad op. In de sloot staken filmcamera's op ijzeren buizen omhoog. Een stofwolk van bouwactiviteit verstoorde de klaarheldere blauwe lucht. Hier wordt druk gewerkt aan het nieuwe optrekje van Wim Lex en Maxima. De eeuwenoude beuken bekeek ik opeens met een andere blik. Hingen er geen microfoontjes in? Onwillekeurig ging ik heel zachtjes praten. Ik moet me immers a.s maandag melden bij de sociale dienst om een uitkering aan te gaan vragen. Luisteren ware dames zomaar mee bij gesprekken die hun niet aangaan? Ach, Elisa heeft gelukkig geen weet op dit moment van Oranjebitter... Zij reist, observeert en zal dat binnenkort hier prachtig gaan vertellen.

Op het landgoed kwam ik nog twee dames tegen. Twee dames die van hogerhand nu binnen moeten blijven. Zij liepen illegaal te genieten van de mooie voorjaarszon. Twee koninklijke schoonheden waar eigenlijk kleine kuikentjes achteraan horen te trippelen. Zij zijn immers het ware zinnebeeld van lente en nieuw leven. Nu wordt hun damesachtig gekakel en gekwetter geassocieerd met nare ziektes en dood. Ach, Elisa reist en ziet vast vele andere grote problemen en ziektes. Zou zij dit niet veel beter kunnen relativeren? Ik rommel maar wat aan. Maar gelukkig is ze hier straks weer; een echte dame.... (door Carin)

royalchicks.jpg

elisa's gast op 15 maart 2003 om 07:48 uur

Dit is gezegd

zei op 19 maart 2003 01:52

Een subtile en voor mij verfrissende manier van hoe U de dingen van het dagelijkse leven benadert.
Ga vlug verder om meer van dit schrijven te genieten. Mijn dank. LAO FU



Rob zei op 20 maart 2003 19:26

Heel verfrissend, u was er ook als de kippen bij!



3ne zei op 21 maart 2003 14:50

een zeer waardige bijdrage mag ik wel zeggen, beslist niet kippig!



Neneh zei op 26 maart 2003 21:51

Ben je nog niet terug Elisa? Het duurt wel erg lang?



elisa's gast zei op 26 maart 2003 21:59

Geduld, beste Neneh. Naar wat ik recentelijk mocht vernemen zal het nu niet lang meer duren.



jo zei op 28 september 2003 16:48

dit is mijn zegje



elisa zei op 28 september 2003 20:36

ik zeg maar zo, ik zeg maar nix




Zegt u maar

Naam:


E-mail:


URL:


Uw zegje:







elisa

Misdruk schaatst d'r eigen baan

Powered by MovableType       

Dank aan Frédéric van Druppels die mij zijn oude vitrage vermaakte