Kizhi

Vanuit Petrozavodsk met een vleugeldraagboot 70 km het Onegomeer op naar Unesco's wereld-erfgoed Kizhi Pogost. Trekpleister van de eerste orde. Bootladingen vol toeristen. Evenwel slim georganiseerd door elke groep een eigen gids te geven en een strakke timing. Eerst ben je met veel, maar later merk je daar niks meer van. Roken verboden in vrije natuur, behalve op speciaal betegelde plekken. Alles is er van hout.

Van links naar rechts: de klokkentoren (gerestaureerd in 1874), de zomerkerk ofwel The Church of the Transfiguration of the Saviour met 22 koepels uit 1714 en de winterkerk genaamd The Church of the Intercessionuit 1764 met tien koepels.
Nooit bij stilgestaan dat er in koude streken winter en zomerkerken zijn. Winterkerken die makkelijk warmgestookt kunnen worden, zomerkerken die goed kunnen worden geventileerd.

Achtitectuur in hout is bijzonder en de maatvoering verbluffend. Hier de zomerkerk achter een groep toeristen.

De stammen van lariks worden drie jaar geweekt in zout water waarna ze het eeuwige leven hebben, ook in Karelië waar het een en al vocht is.

Daar waar de stammen in elkaar haken worden inkepingen gemaakt opdat het water snel kan weglopen. Elke versiering op deze traditionele houtbouw heeft als primair doel water daarheen te leiden waar het geen kwaad kan. Heel vernuftig.

De uien, met hun prachtige zilveren glans, zijn gevormd uit talloze uitgezaagde vormpjes die als dakpannen over elkaar zijn gespijkerd. Ook hier hebben de vele hoekjes de taak om water snel te laten vallen.