Weerzin

Oef! Wat kost dat kopij bewerken moeite bij het scheiden van de markt, want dit wordt het laatste blad dat ik maak. Ik voel nu ook waar het wringt. Al die jaren verkrampte zinnen gladgestreken opdat stukjes lekker leesbaar werden. Je maakt een blad voor de lezer, niet voor de eer van de schrijvers per slot. Ook een simpel clubblad mag er best behoorlijk uitzien.

De inzenders van kopij zijn hierdoor gaan denken dat zij geweldig schrijven, maar produceren nog steeds dezelfde wijdlopende zinnen. Een van hen neemt de redactie over en ik ben hem uiterst dankbaar want vrijwilligers zijn schaars. Een gegeven paard moet je niet in de bek zien.
Wanneer het volgende nummer gemaakt wordt ben ik met vakantie. De klacht dat het veel meer werk is dan ogenschijnlijk leek, zal ik niet horen. Da's maar goed ook want anders zou ik me misschien nog laten overhalen om te helpen, wat ik niet wil. Ik heb deze periode afgesloten en wil wel eens andere dingen gaan doen.

Het kost me moeite om de kopij deze laatste keer niet 'as is' te plaatsen zoals voortaan waarschijnlijk wèl zal gebeuren. Ik moet mezelf overwinnen om even netjes te werken als altijd. De weerzin dampt mijn poriën uit en één ding is zeker: dat ik nooit meer kopij van anderen wil bewerken, of samen met iemand een boekje schrijven wat mij al is voorgesteld.

Ik schrijf veel sneller dan ik corrigeer. Ik ga zelf wel boekjes schrijven.