Optisch bedrog
W had gisteravond helemaal gelijk.
Er was iets grondig mis met de eenmalige podiumuitvoering van Im wunderschönen Monat Mai - Deimal sieben Lieder nach Schumann und Schubert van Reinbert de Leeuw. Want als je de kippenvel opwekkende gelaatsexpressie mist van actrice Barbara Sukowa, voor wie Reinbert de Leeuw deze muzikaal-theatrale romantische liederencyclus speciaal heeft gecomponeerd, dan blijft alleen een ongeschoold, krachteloos, onverstaanbaar en vals stemgeluid over dat als schuurpapier langs je gevoel voor schoonheid kratst. Ondanks dat de instrumenten, met Reinbert himself aan piano, ondertussen de sterren van de hemel speelden. Het was zo dubbel als de pest. Zelf had ik de onverstaanbare onverdraaglijke Sukowa volledig uit mijn gehoor verbannen en mijn orgen gespitst op de 14 instrumenten waarvan ik het samenspel schitterend vond.
En voor deze totaal mislukte, ergerlijke voorstelling betaal ik verdorie 20 euro en deelt het klapvee staande ovaties uit?
W was woedend.
Ik toen nog niet.
Ik behoorde ook bij dat klapvee. Puur voor de componist en het orkest.
De DVD - al maanden in bezit - weer tevoorschijn gehaald en eens goed beluisterd in plaats van bekeken. Sukowa redt het niet met haar fabuleuze voordracht. Haar krachteloze onvaste stem, functioneel geacht in het kijkspel dat zonder meer fascinerend is, lijkt misplaatst. Al helemaal in een grote zaal waar de subtiliteit van de mimiek verloren gaat. Überhaupt ja, om het maar even in fijn Duits te zeggen.
De DVD bekoort me niet meer. Op de voordracht valt niets af te dingen. Maar wat zou de compositie winnen als hij door een geschoolde stem werd (in)gezongen.
W had dus niet alleen gisteravonde gelijk, maar nu ook nog.