« Gesnapt! | Main | Veertien maanden »

Wierook-offertje

't Is niet voor niets dat ik het langzaam aan doe met het reisverslag. Alsof ik daarmee het einde zou kunnen vertragen! We hebben nog een week te gaan. Met het hoogste hoogtepunt van deze reis nog vóór ons. Wat heet... Alsof Khajuraho, Sanchi, Mandu, Ajanta, Ellora of Pattadakal minder prachtig waren dan Hampi waarheen we op weg zijn.

Het wordt een van onze laatste ritten door het landelijke landschap van centraal India. We passeren rijke velden met rijst, bananen, pinda's, katoen, rode pepers en prachtige zonnebloemen die zelfs de hemel goud kleuren. Overal in de velden zijn kleurige sari's aan het werk. Kinderen brengen pannetjes eten naar de pappa's die met een span ossen eggen en ploegen in de moddervette grond.

zonnebloemen.jpg

Veel jonge dieren overal. Het is kalfjestijd. Grazende buffels en karbouwen hebben vrijwel allemaal gezelschap van hun persoonlijke kraai of witte reiger die hen de vlooien uit de vacht pikt. Kennen we in Holland niet. Of onze dieren worden tot op het bot ontsmet, of onze kwaliteit vlooien en luizen smaakt wegens liederlijke hygiëne nergens meer naar.

ossen.jpg

Zoals de kameel de tractor is van Rajastan, zijn ossen en karbouwen de landbouwmachines van de kleine boer in centraal en zuid India. Het is verschrikkelijk zwaar werk, zowel voor mens als dier maar altijd een feest om naar te kijken. Hoe lang zullen man en karbouw nog op elkaar zijn aangewezen? De tractor begint langzaam maar gestaag zijn opmars. Wie India nog ongerept wil zien moet binnen niet te lange tijd zijn reistas pakken. Zeker nu Bush zijn vingers achter India's deur heeft gekregen zal ook het platteland binnen de kortste keren met westerse zegeningen worden overspoeld.

Denk trouwens niet dat de Indiase buffel niet goed wordt verzorgd. Deze heilige melkkoe, deze wandelende koelkast vol verse melk, heb ik dikwijls zien baden en boenen. In het eerbiedigste geval wordt zijn behaarde vel tegen uitdroging met olie ingewreven. Lijkt me altijd beter dan desinfectant.

Wat we deze reis niet hebben meegemaakt, is dat onze bus werd ingezegend tegen ongelukken. Nu kunnen ze daar niet aan beginnen want we wisselen elke paar dagen van bus omdat we weer in een andere provincie zijn, of een andere tour operator hebben. Ik moet er ineens aan denken omdat een paar dagen terug, in Bijapur om precies te zijn, bij een bepaald stoplicht wierook-offertjes werden verkocht.

Er stond een man met een grote koperen schotel van drie etages. Op de bovenste lag wierook te branden, op de middelste etage ontving hij de munten van zijn klanten, en op de onderste lagen nog verse brokken wierook. De offer-verkoper had het druk en rende van rikshaw naar rikshaw want alle rijders wilden hun rikshaw van kwade geesten bevrijden.

Ook onze chauffeur kocht zich op dit vroege uur bescherming voor de nieuwe dag. De wierookman zwaaide, na het ontvangen van muntgeld, met zijn rokende schotel door de wagen om demonen weg te jagen. Wij hadden dit ritueel nog nooit gezien. Wel meerdere keren het zegenen van de bus in Mammalapuram voordat een langere reis werd ondernomen.