De coalitie
Het was grootmoedig en heldhaftig, misschien wel een tikkeltje overmoedig van Gerhard Schröder. Hij mag dan niet zijn weggestemd maar overtuigend herkozen is hij evenmin. Hij deelt deze twijfelachtige eer met Angela Merkel die van geen wijken zal weten. Diese Frau is aangevuurd geworden door ons aller eigen Neelie - die ik persoonlijk in deze vrij vreemd (c.q. vreemd vrij) vond als ik mag zeggen. Voor een land lijkt mij het beste als de beste wint, ongeacht ballen of tieten.
Wat schiet een land op met hevig bevochten coalities en zware compromissen waardoor afzonderlijke partijen van hun eigen idealen vallen? Kijk in ons eigen land. Waar partijen ooit een weldoordacht en -bespraakt geluid lieten horen is alles omwille van het hechte kabinet eenmansprietpraat geworden waarbij hoogstens (ach & wee) ergens een baldadig vliegje wordt weggesnoept.
Dit lijkt laf. De niet regerende partijen en de burgers die hier niets van snappen ballen machteloos hun vuist en schreeuwen dat dit schande is. Het IS ook een verdrietige verarming, maar wel een noodzakelijk gevolg van verder schrijdende democratie waarin iedereen het voor het zeggen moet hebben. Als er geen compromissen gesloten zouden worden werd een land totaal onregeerbaar en ging het op voorhand al naar de verdommenis.
Dat doet het met coalities ook, maar dan lijkt het minder erg en duurt het wat langer.