De Grote Vrouw
Plotseling maakt zich de ontembare behoefte van mij meester om De Grote Vrouw van Meir Shalev te herlezen.
De grote Vrouw is zijn benaming voor de vijf vrouwen die hem opvoeden: grootmoeder, moeder, twee tantes en een zus. Het is traditie in deze familie dat alle mannen voortijdig aan hun einde komen. Soms valt de grote vrouw in het verhaal uiteen in afzonderlijke personages, maar meestal voelt de hoofdpersoon zich gekoesterd of bedreigd door vijf hoofden, tien ogen, tien handen en vijftig vingers, vijf 'pamoeska's', tien borsten etcetera.
Maar zoals met alle boeken die mij bijzonder boeiden heb ik het in enthousiasme uitgeleend en nooit retour gekregen.
Wat ik in deze roman zo boeiend vond was het steeds naadloos overstappen van kind naar man, wat het kind in de man versterkt en de groeiende man in het kind. Meesterlijk zoals de kluwe vrouwen wordt beschreven met alle vrouwenzaken in vijfvoud versterkt. Heftig en pittig zonder ergens banaal te worden. En ondertussen kijken de portretten van de vier overleden mannen vanuit hun wekelijks gepoetste lijsten onbeweeglijk toe.