Lofzang op het kleine
't Is onbegrijpelijk hoe je verslingerd kunt raken aan een turf van 66 cm. 't Is nog meer verbazend hoe zo'n guppie al honderden gezichten heeft waarmee het zijn wensen kenbaar kan maken. Moet je wel de gelegenheid hebben om zo'n garnaal te leren kennen en te blijven volgen. Van couveusepop naar eigen willetje [met bijpassende oogopslag natuurlijk].
Daar wazzeweer vandaag. Gekleed in spijkerbroek maat 68 (het maatetiketje hing als een uithangbord aan de goede kant) met omgeslagen pijpen waaruit ook weer trots de maat viel te lezen. En in een truitje met het alleszeggende opschrift Steenbok. Ik vroeg aan H. die haar kwam brengen of hij voor mij ook zo'n truitje had want ik ben van hetzelfde sterrenbeeld gesneden.
Dat eigen gezicht van zo'n minimensje in wording is buitengewoon bijzonder. Als je 500 babies in slagorde zou leggen koos ik er meteen de echte tussenuit , ook al geven al die tandelozen perziksnuitjes allemaal eenzelfde ontwapenende lach. Net jonge vogels die hun snavel opensperren.
Als je de eerste foto's ziet die genomen zijn toen het kleine belletje nog in de couveuse lag, dan is het nauwelijks te vatten hoe ze toen al leek op de snuit die ze nu pas aan het ontwikkelen is. Als je begrijpt wat ik bedoel.
Comments
ja waarachtig begrijp ik dat! heb het zelf zo zien gebeuren, al vele vele jaren geleden.
het volwassen gezicht van nu is terug te vinden in dat kleine koppie van toen.
mooi hé?
Posted by: elly k | September 17, 2005 03:51 PM