Negatieve aandacht
Pluis kon al die aandacht voor Floris niet verkroppen. Eergisteren beet hij het subtiele draadje door van mijn lievelingsmuis. Ik bracht het gehavende ding naar de elektronicareparateur die erg moest lachen om een kat die de muis te grazen nam. Hij had twee dagen nodig om de uiterst fijne draadjes voor vijf euro aan elkaar te krijgen.
Gisteravond sodeju beet Pluis het kabeltje van mijn radioShark in stukken. Boffen dat het een verlengkabel was (maar evenwel zonde) want anders had ik hem gekeeld in plaats van brullend aan zijn nekvel door elkaar gerammeld.
Hij doet het mollen van dunne kabeltjes niet stiekem zoals een nette kat betaamt, maar onder mijn ogen op mijn bureau. Zit ik stomverbaasd met open mond te kijken. Zodra ik mij realiseer wat er gebeurt en uit mijn vel spring heeft hij de boel al gesloopt.
Alsof hij weet (of voelt) dat hij dikke snoeren met rust moet laten, vergrijpt hij zich bij onbehagen aan alles wat dun is. We hebben ook al verschillende keren met een afgebeten telefoonhoorn in de hand staan bellen waarin geen leven kwam. Ach ja, wie zei ook alweer: negatieve aandacht is óók aandacht.