Van Rechtstaat naar Rechtsstaat
[De lelijkheid is weg. Welliswaar hebben we nu koele kleuren van de koude kant maar het doet tenminste geen pijn meer aan de ogen. Het 'zuinig' slaat erop dat ik niet teveel entries moet maken zolang ik steeds moet rebuilden. Voorlopig plakken we de onderwerpen zo aan elkaar dat we maar één post per dag produceren.]
dit even terzijde
--
Hoe goedgelovig zijn wij eigenlijk? Als rotting en verderf, corruptie en handjeklap beginnen door te dringen (normaal beginnen gevonden te worden) in alle lagen, branches, kasten, vakken en beroepen, hoe halen wij ons dan nog de illusie in het hoofd dat het recht in onze rechtsstaat onkreukbaar functioneert?
Ha ha, ziet u de méér dan aardige vertikking of verspelling, zo u wilt?
Beangstigend, als een complete clan recht- en wethandhavers de kaken op elkaar houdt, zelfs materiaal verdoezelt waarmee de onschuld van een vermeende pleger kan worden aangetoond die jaren gezellig in het gevang zit. Was dit om eigen pluimen te strijken? Of om plebs en journaille zoet te houden die buiten zinnen resultaten verlangen? Want de schreeuwende burger heeft evengoed schuld.
Alle stupiditeiten van de afgelopen jaren waarover banale ophef ontstond (c.q. werd gemaakt) zijn hiermee vergeleken lachwekkend en vergeeflijk, tot aan voortvluchtige TBS-sers toe waarvoor de minister keer op keer op de mat werd geroepen.
Het zachte verglijden naar willekeur, kenmerk van dictatoriale praktijken, heeft - aangemoedigd door burgerlijke ongehoorzaamheid, beterweterij, eigenzinnigheden, kakelmaaraan, gezagsondermijning en godzalhetweten - een aanvang genomen. Standpuntenel, weetjewel.
Laten wij ons vooral wijsmaken dat deze rotte maatschappij vanzelf geneest met het wegzenden van de minister. Of met een gekozen burgemeester. Of met het verwijderen van NOVA. Wij deden een plas (een wilde, jaja) en alles bleef even corrupt als het was.
Ik een cultuurpessimist?