misdruk(3)

"Sorry Pakistan, jullie ramp heeft het niet", is de opening in de Volkskrant vanmorgen. Je zult het vast niet erg vinden dat ik het artikel niet heb willen lezen. Ik heb mijzelf woede willen besparen over het zuur van medelanders die ach en wee al zoveel over hadden voor die gezellige tsunami waarvan we massaal konden genieten op de buis.

't Is trouwens mooi geweest want in Holland halen we de broekriem zelf al aan. We minderen onze vakanties en kunnen niet eens onze nog werkende tv vervangen door een platte aan de muur. Jawel, Pakistaan, geen platte buis in huis gaat hier toevallig door voor grote armoe. En we eten ook niet meer alle dagen steak, waarbij we de zieke kip graag aan jullie soort overlaten.

De Tsunami was nog eens iets anders dan het langzaam zien wegkwijnen van ongewassen Pakistanen, Afghanen en Indiërs, in vuile lappen gehuld, gezeten tussen hun stinkende puin dat wij gelukkig niet kunnen ruiken. Van jullie soort kunnen we er best een paarduizend missen. Komnou, we lijden zelf al armoe genoeg door die rotregering hier.

Koud, zo zonder tent en dekens in de sneeuw? Ach kom, dat zijn jullie daar toch gewend? Nou niet gaan piepen hoor. Afharden die baby's want daar worden ze later groot en sterk van. Wazzeggu? Als ze het overleven worden dit later extremisten en terroristen? Nah, dat zal mijn tijd wel duren.

Nee jongens, jammer maar helaas. Voor Pakistan moet je mijn deur voorbij. We krijgen wel graag iets terug voor onze centen in de vorm van sniksentiment en griezelvertier. Daarbij hebben we dit jaar al genoeg gezien en gegeven. We hebben onze buik vol van rampen die achter de horizon liggen.