misdruk(3)

'k Moest er de hele dag over tobben maar nu weet ik het zeker. Met blijdschap kan ik loggen dat de keuze tussen de Dikke vanDale en de Dikke vanDam in het voordeel van de eetwaar is beslecht. Zo smakelijk als die man over voedsel kan praten en hoeveel hij van fruit en piepers weet, daar kan vanDale nog puntjes aan zuigen.

Jullie geloven dat onze zoveelste nieuwe spelling binnen enkele jaren op louter toeval berust? Leer mij de commercie kennen! Persoonlijk dacht ik dat het bar goed uitkomt dat Van Dale en het Groene Boekje met nieuwe drukken verschijnen. De hoge heren samenstellers zijn vast-en-zeker onvoorstelbaar wetenschappelijk gekieteld. Als je voor woorden als porknokker plaats maakt moet er iets van de kluts zijn geraakt in de taalwetenschappelijke bovenkamer.

Johannes van Dam trad gisteren op in voor 1 nacht. Met zijn kluts is niks mis. Hij stal ook al mijn hart omdat hij zijn overvloedige collectie prachtige cd's - die nog wel eens tussen de boeken willen verdwalen - op z'n iPod had gezet.
Huh?, veerde Jeanne Kooijmans overeind, bijna zestig en een iPod? Tsjongejongejonge...

Als meesterwerk en slotaccoord - na eerst fijntjes de insuline te hebben aangestipt - volgde de vraag wat zijn galgenmaal zou moeten worden. Zonder aarzeling vloog het woord aardappelpuree door de lucht. [Met balletje gehakt en jus, maar dit terzijde.] Ik smolt als het klontje boter, want ook ik zou een moord kunnen begaan voor de door mijzelf met hete melk luchtig geklopte puree waarvan ik altijd onstuitbaar de hik krijgt. Mij kan je zodoende horen vertrekken. Zou Johannes dat ook hebben?