Pachmeena
Zoiets als grote schoonmaak dus, daaraan ben ik bezig. Kast in en kast uit. Tegen de motten bijvoorbeeld al weet ik niet of het hun seizoen wel is. Ondertussen dwalen mijn gedachten naar Kashmir waar ze onbeschut de winter in moeten. 't Enige wat ze daar bezitten zijn hun versleten, maar onvoorstelbaar warme pachmeena-lappen die er zo armoeidig uitzien. Die zijn geweven van het handgeplukte buik- en keelhaar van hoog in de Himalaya levende pachmina-geiten. Wol als zijde zo glad. Licht en luchtig als een verendek
'Het goud van Kashmir' worden deze pachmeena's wel genoemd. De echte dan, die nooit met zeep gewassen mogen worden. Alleen maar uitgespoeld in water met citroensap. Citroen ontvet ook maar zuurt de wol meteen goed aan. Zeep is basisch en de moord voor elke mooie wol. Tegen de mot gebruik je vooral aangename geuren want motten hebben een even grote pleurishekel aan parfum als aan mottenballen. Neem een inlegkruisje, besproei het met parfum, lavendelolie of iets dergelijks, en leg dit bij de pachmeena in een schoenendoos. Nooit in plastic want er moet lucht bij kunnen. Mocht je de pachmeena eens wilen gebruiken, dan heeft hij tenminste een lekkere geur. Zo werd mij geleerd.
Valt mijn oog puur uit nieuwsgierigheid op de pashmina's van de Marktplaats. Tuin er niet in, want wat wordt aangeboden is vrijwel allemaal gemengd met zijde en zijde kost helemaal niks.
Wel heel bont maakt een Stadskanaler het met de volgende tekst:
Nieuwe pashmina in een mooie zalmkleur Mooi voor over een trui of jas 75 cm breed en 2 meter lang. 100% viscose.
Zo kandie wel weer. Het lijkt op de klok en de klepel. En straks op de groene thee die schijnbaar met alles gaat worden versneden voor de gezondheid en lekkere trek, liet men mij via de media weten. Met yoghurt, toetjes, wijn, hartige en zoete koekjes, dranken, bier en wijnen. Hype hyper hypst.