" /> misdruk(3): December 2005 Archives

« November 2005 | Main | January 2006 »

December 14, 2005

Zwaaizwaai, dagdag...

Zwaaizwaai en dagdag. Over en sluiten.
De computer gaat uit. De stekkers gaan uit de muur. De harde schijven zullen zwijgen. Modem en router hebben niks meer te doen. Wij zijn voorlopig zwerven buiten de invloedsferen van de westerse koopkerst.

De tassen zijn gepakt. Powerbook gaat mee. Hoop met veel foto's en verhalen thuis te komen en mijn snotneus daar te laten. Dank iedereen die ons een mooie reis toewenste.

Wij wensen vriend en vijand vrede. Een vredige kerst. Een witte wisseling van jaren. Veel goede voornemens (sinds ik niet meer rook heb ik geen voornemens meer over, maar jullie vast wel).

Wij wensen Belletje een stralende eerste verjaardag, dat vooral!

Mag verder elk sneeuwvlokje dat vallen gaat (wordt er geen sneeuw voor het weekend voorspeld?) een positieve gedachte brengen, beetje humor, beetje mededogen, beetje tolerantie, beetje inspiratie en zo nog teen en tander.

Mag het u allemaal goed gaan. Braaf zijn ondertussen en in het nieuwe jaar gezond weer op!
Met liefs,

elisa

December 12, 2005

Laatste klussen

Bij nadere inspectie ontdekte ik muizenkeutels in laden en kasten waar Pluis geen vrije toegang heeft. In plaats van rustig nog even aan A's website peuteren, of loggen, shoppen of ontspannen werd het verdorie kasten soppen. Wel met de franse slag. Bovenste schotel met het vaatdoekje aaien, even rondgluren of mijn boze oog niet kijkt en dan die bovenste schotel onderop schuiven.

Bij nadere inspectie ontdekte ik een wond aan beer z'n poot. Dat wordt nog even rondje dierenarts. Floris heeft ineens een opstapje nodig om op zijn geliefde plek te komen. Luister goed Floris, je knijpt er verdorie niet tussenuit als we weg zijn hoor!

Er is één kast waarin zich steeds motten ontwikkelen. Telkens als ik het deurtje open zitten ze tegen de bovenkant of fladderen ze naar buiten. Minstens vier keer alle uiterste data nagekeken, maar niets verdachts kunnen vinden. Ik zal nog achter de broodtrommel soppen, maar dan krijgen ze de motten inclusief bij het logies cadeau.

Zoals altijd is het een uitputtingsslag om weg te komen. Omdat we geen logeerkamer hebben slapen de oppassen in onze kamer. Bedden uitzuigen, matrassen keren, moltons wassen, een kast leegmaken zodat ze hun spullen kwijt kunnen. Badkamer dweilen, tegels soppen, spetten van de spiegels halen, wc's cleanen, douchegordijnen en badmatten wassen. Ik beken dat het wat veel is voor de laatste dagen.

Mocht u zich afvragen wat ik doe? Dat dus! Met een niet aflatende snotneus uiteraard. Maar alles sal reg kom en alles sal weg kom!

December 07, 2005

Positieve energie voor kleine Jesper gevraagd

Zojuist van een vriend een hartverscheurende mail ontvangen. Ik vraag jullie, zoals hij verzoekt, om vrijdagmiddag om 17 uur een flinke stoot positieve energie naar het kleine kereltje en zijn ouders te zenden.

Dear everybody who is concerned,

since 3 weeks our grandson of 15 months is very ill.

He has got leukemia and is in the childrens hospital for the next 6
months.

He is getting chemo therapy treatment and he is very ill because of
that.

I would like to ask everybody I know and everybody you know, all your
friends, business associates etc, etc. to synchronize watches and have
a powerful energy surge because of good will thoughts and wishes and
prayers and whatever will help for him and his parents at a certain
time that is convenient for most if not all time zones.

I would like to propose 5 o'clock p.m. G.M.T. on friday ninth of
december.

Nee, ik ken Jesper niet. Maar een hummel van 15 maanden komt niet op de wereld om meteen weer dood te gaan. Vrijdag 17 uur: even aan hem denken?

Zo gaat het goed

Vanmorgen raakte ik toch ongerust over het smerig opkleurend snipsnot dat duidde op bacterie waarmee het gewoonlijk niet zo grappig vliegen is. Ik kon de huisarts bellen die mij meteen op antibiotica zou zetten, of mijn nieuwe longendoc nog een keer uitproberen. Driemaal is scheepsrecht.

Die had even tijd en bleek oprecht verheugd omdat ik eindelijk de juiste reactie vertoon en afweerstoffen maak. Rustig zo doorgaan met de snotterij. Niks geen medicijnen. Laat de natuur zijn weg maar vinden. En hij besloot met: "Ga nou maar lekker vliegen want zo gaat het goed!"

Ik grijnsde opgelucht . Ook al omdat ik juist een mailtje had gekregen van een bevriende KNO die schreef: "Doe vooral je best om zelf te genezen en luister niet teveel naar de longarts."

December 06, 2005

Kleren wegen

Voor de oppassen maak ik altijd een hangkast leeg. Da's even werk maar wel handig bij het pakken. Eenmaal alles er uit, hang ik alleen kleren terug die misschien mee op reis gaan. Prima overzicht. Maar ongetwijfeld te veel om mee te nemen.

Dan begint het grote kiezen. Hoe warm is het daar? Delhi overdag 25 en snachts 8. Zonder centrale verwarming. Ik herinner mij de kou uit 1995 toen we daar - ook in december - voor het eerst kwamen. Te weinig warme kleren ingepakt en meteen op zoek gegaan naar truien en omslagdoeken die we snachts als extra deken op bed konden leggen.

Hoe warm voelt dertig graden ook alweer in het binnenland zonder briesje? In december zou zonsopgang best kil kunnen zijn. Niets vergeet zo makkelijk als temperatuur. Behalve dan die ijzige wind in Delhi, en die keer dat mijn bloed bij dik veertig graden stroopdik in mijn aderen kookte. Onder de ploertige zon in de zinderende stad vol blauwzwarte smog zonder zuchtje wind.

Thermische hemdjes mee en een fleece. Weegschaal erbij want het gewicht van mijn fleeces blijken te varieren van 250 tot 750 gram. Vervolgens leg ik alle kledingstukken maar op de weegschaal en tik ik het resultaat in een database. Later kan ik dan, lui achter mijn computer, mijn koffer pakken en dan telt de computer op wat ik moet dragen. Waar heb ik anders een computer voor?

Nog negen dagen

CentraalIndia.jpg

Nog negen dagen om aan te sterken, boodschappen te doen, koffers te pakken, het huis te cleanen voor de oppassen, op papier te zetten wat ze met hond en katten moeten doen en hoe ze calamiteiten het hoofd moeten bieden. De tijd begint te dringen. Morgen beginnen de serieuze dagen van nauwgezet plannen en nuttig mijn tijd indelen.

Het wordt een lange reis. Daar staat tegenover dat we anderhalf jaar geen dag meer van huis zijn geweest terwijl er aan emoties het nodige is voorgevallen. Dwars door het binnenland zullen we gaan, langs vele plaatsen die we niet kennen. Het klimaat is voor India koel in deze tijd van het jaar. Geeft meer energie voor excursies.

Missen we Belletje d'r eerste kerst en verjaardag, maar elke periode van haar kleine bestaan is zonde om te missen. Zo snel als ze zich nu ontwikkelt van baby naar peuter; van twee tanden naar vier; van ongecoordineerd naar fijner vingerwerk en uitgestrekte armpjes voor een knuffel. Maar onze tijd staat ook niet stil. Er komen jaren dat we dit soort grote reizen niet meer kunnen maken.

December 05, 2005

Glasvezel

Leuk vanmiddag, die discussie over de zegeningen van glasvezelkabel. Wat je ermee kan? Nou, videotelefoon. En als een scheet betaalde dvd's binnenhalen zodat je meteen kunt gaan kijken.

Tja, zegt zo'n takketrut dan ook nog. Mensen hebben er niks voor over. Hebben ze een jaar lang gratis mogen profiteren van snel internet, zijn ze lekker opgewarmd, maar kopen ho maar!

Waarbij ik me afvraag wie er het meeste baat bij glasvezel krijgt. De gebruiker die voorlopig nog dik tevreden is met adsl, of de aanbieder die het geld al in zijn kontzak hoort rammelen. Glasvezel aanleggen voor de kat z'n blauwe ogen? Die tijden lijken mij voorbij.

Snipsnotverkouden

Had vorige vrijdag tegen de snipsnotverkouden A gezegd dat ik, gezien mijn conditie, nog niet op een snipsnotverkouden kleine snottebel moest passen. Niettemin kwamen ze samen wel gezelliig doch snipsnotverkouden hond Vasco brengen. Altijd leuk om ze te zien, maar het resultaat laat zich raden. Hoe ik mijn best ook deed op afstand te blijven raakte de lucht bezwangerd van de (tegen elke prijs te mijden) snipsnotbacterie.
Snipsnotverkouden bacteriegroen verstopt nu alle holten en baant zich koortsig een weg. Dit is geen virus meer maar een bacterie. Deze variant had ik nog niet gehad.

December 03, 2005

Exit Shoestring en Koning Aap

Het moet maar even gemeld want over dat kleine kranteberichtje lees je makkelijk heen.
Misschien valt de overname mee, misschien valt het tegen. In elk geval wordt het een pietsie geheim gehouden want noch bij Shoestring noch bij Koning Aap valt op de site iets te lezen.

PERSBERICHT - 2005-12-02

Zwitsers reisconcern wil Avontuur.nu Topholding overnemen

Shoestring en Koning Aap onder Kuonivlag

Het internationale reisconcern Kuoni heeft een nieuwe stap gezet in zijn groeistrategie binnen het specialistische reizensegment. De Nederlandse dochter Kuoni Travel Nederland BV is voornemens de specialist Avontuur.nu Topholding BV over te nemen.
[...]
Avontuur.nu ontstond in 2003 door een samensmelting van een aantal gereputeerde avontuurlijke reismerken: Koning Aap, Shoestring, Ashraf, Afriesj, Blue Planet en Tico. Sommige van deze merken zijn inmiddels zo'n 20 jaar actief op de Nederlandse markt.

Wat wij hier nu al effectief van merken op onze aanstaande Indiareis is dat de vlucht Amsterdam -Delhi over Frankfurt (vertrek 10:35 - aankomst 01:15) ineens vervangen blijkt door een vlucht Amsterdam - Delhi over Heathrow en Doha (Quatar) (vertrek 07:55 - aankomst 05:55) hetgeen een bijna onbetamelijk aantal reisuren scheelt. De terugreis wordt op dezelfde wijze uitgerekt wat twee hotelnachten bespaart.

't Is maar dat u gewaarschuwd bent.

De enige troost is dat 6 uur 'smorgens het mooiste uur is om in Delhi te landen. Opkomende zon, blauwe nevels boven de stad, en een rit van vliegveld naar het hotel terwijl de stad ontwaakt, piest en poept boven de open riolen, zich inzeept bij de openbare kranen en zijn kleren wast die over struiken te drogen worden gehangen, koe, geit of schaap melkt en boven een houtvuurtje tsjai kookt.

Tik tik tik

klokjethuis.jpg

Zoals het klokje thuis tikt, tikt het bij niemand anders. Gelukkig maar dat H wist hoe de onderdelen weer in elkaar moesten passen toen ze waren opgesopt, gewassen en gestreken. Het klokje hangt weer aan de muur en tikt als in mijn ouderlijk huis. Als het tenminste recht hangt. Want twee dagen terug dàcht ik even dat het klokje scheef hing (omdat ik er scheef voorstond) en dàcht ik het scheve te corrigeren. Mooi van niet. Schrok ik me wezenloos omdat de slinger het, na uitgezwaaid te zijn, als jan doedel bleef hangen. En denk maar niet dat ik ogenblikkelijk doorhad dat dit kwam omdat hij uit het lood hing.

December 02, 2005

Beter plan

Tellen is een hele kunst en manipuleren met cijfers begint een cultuurtje te worden. Laten we eens uitgaan van het Flevolandse staatje (Leeftijdsopbouw bevolking) en aannemen dat de percentages juist zijn. Dan gaat er bij mij niet in dat je door het 'beter bedienen' van 20 - 40 jarigen de publieke omroep versterkt.

Neen, dames en heren rommelaars, je versterkt alleen de commercie omdat de jeugd naar men aanneemt meer heeft te besteden dan de oudjes. En omdat boven-de-veertig met scha-en-schande heeft geleerd dat impulsief kopen weggegooid geld is en dat roze, loze reclamekreten van misleiding aan elkaar hangen.

Na aftrek van het grut onder de tien zal de verhouding (we doen een grove gok) jeugdigen - bejaarden uitkomen op pakweg 50 - 40 procent. Publieke-omroep-makers negeren derhalve 40 procent van de bevolking. De vraag is of dit democratisch is? Deze som lijkt trouwens nergens op want ik krijg wanhopig de sik als ik aan omroep Max denk.

Volgens mij heb ik een beter plan. Aangezien TV al voldoende netten heeft voor pulp, neuk en vertrier, en omdat talking heads stomvervelend zijn en alleen de ijdelheid dienen van interviewer en geinterviewde - luisteren naar tv is een waar genoegen - zou ik, als ik baas was, de hele publieke TV afschaffen en van de bespaarde centen een dijk van een kwaliteitsradio gaan maken.