misdruk(3)

Tassen van Schiphol gehaald. Gisteravond gebeld dat ze waren aangekomen. De buit is dus binnen, haha. Welke buit? Nope, niente, helemaal geen maar erover fantaseren kan geen kwaad.

Laat je de vertraagde bagage bezorgen dan moet je sleutels of nummers van je sloten aan degeen die het vermissingsrapport opstelt overhandigen. In dat geval zal de douane de bagage altijd bekijken voordat hij de luchthaven verlaat, wist iemand mij te vertellen. Misschien wel omdat die bagage dan onbemand is?

Haal je de bagage zelf op, dan loop je - samen met zojuist gelande passagiers - zelf met je tas door de douane via het poortje niets aan te geven of woorden van gelijke strekking. Tien tegen een dat geen hond op je let en dat je vrolijk fluitend buiten staat voordat je er erg in hebt.

Hallo, benner dus weer!

Met vuile was, huissleutels en de diverse voedingen voor notebook, ipod, batterij- en gsmopladers die in de grote bagage zaten. Prettig gevoel dat ze er zijn.

Met duizenden herinneringen die als draden spagetti om mijn gedachten slierten en vele foto's die ik nog moet fatsoeneren.

Met vele zuchten van verlichting omdat ik de rest van mijn leven niet hoef te slijten in het groepsverband van de afgelopen dertig dagen. Tjeetje zeg, dat was heftig. HJ zei: zo te extremer de reis, des te extremer de deelnemers. Kan je wel zeggen.

Tamelijk opgelucht omdat ik de reis vrij gezond heb doorstaan al snotter ik nog even heftig als toen ik vertrok. Maar er waren drie ijzige airco nachttreinen en talloze dagritten in tochtige bus met (al dan niet gewilde) open ramen.

Vierduizend kilometer in vier weken. Dat bedoel ik! Maar ze loonden meer dan de moeite!