« Op weg naar de Boeddha-grotten van Ajanta | Main | Snuiten alsteblief »

De grotten van Ajanta

ajanta1.jpg

Wat Ajanta betreft en andere rotstempels (Ellora, Mamalapuram, Olifantstempels etc.). Stel je massieve rots voor en begin te hakken. Haal het graniet weg dat je niet kunt gebruiken en laat het afvoeren. Wel eens gevoeld hoeveel een blok graniet weegt? Hoe zou dat zijn afgevoerd langs de steile helling bij Ajanta? Naar beneden gegooid? Per olifant getransporteerd? Ik weet dat olifanten behoorlijk steile hellingen kunnen nemen en, als de treden diep genoeg zijn, zelfs trap kunnen lopen, maar ladders heb ik ze nooit zien beklimmen. Om over afdalen nog maar te zwijgen.

Ajanta2.jpg

Ajanta3.jpg

Je hakt verder en verder, en laat alleen staan wat je aan pilaren en steunen nodig hebt. Liefst wel symmetrisch want anders is het later geen gezicht. Daarbij houd je terdege rekening met de plaatsen waar ribben, stupa's en ornamenten moeten komen. Vergissingen zijn onherstelbaar. Onwaarschijnlijk dat elke tempel door één man is uitgehouwen. Er moeten hele legers aan het werk zijn geweest. Werkten zij volgens tekening? Waren de houwers dommekrachten of allen bekwame vaklui?

Ajanta4.jpg

Ajanta5.jpg

Dit alles sta je te overpeinzen als je de adembenemend prachtige grotten bekijkt. Ten tijde van Christus' geboorte was in India vakmanschap al meesterschap. Dit gold niet alleen voor bouw- en beeldhouwkunst, maar - zoals in Ajanta is te zien - evengoed dus voor de schilderkunst.

Het was (gelukkig!) verboden om te flitsen en voor opnamen uit de hand waren seconden nodig. Op vele wanden waren realistische levenstaferelen te zien in prachtige kleuren. Maar als je die wilt zien zal je er zelf heen moeten.