« Traantje | Main | Winterslaap? »

Pattadakal - werelderfgoed UNESCO

De rit van Bijapur naar Badami duurde een kleine vier uur. De tocht ging over de enige geasfalteerde weg die binnenlandse plaatsen met elkaar verbindt; waarover dus ook al het vrachtverkeer dendert en waarover koeien sjokken, waarlangs geiten naar hun graaslandjes worden gebracht, brommers rijden en kinderen naar school gaan. Zo'n weg dus is de grote autoroute.

1geasfalteerd.jpg

Onderweg legden we aan in Pattadakal, gelegen aan de Malaprabharivier. Daar stond een schitterende verzameling Chalukya-tempels uit de 7de-9de eeuw. Ooit was Pattadakal de tweede hoofdstad van de Chalukya-vorsten uit Badami en vonden hier alle kroningen plaats. Het plaatsje Aihole dat vlak in de buurt ligt wordt beschouwd als de bakermat van de hindoeïstische tempelarchitectuur. Daar vinden nog altijd opgravingen plaats, maar we hadden geen tijd om erheen te gaan. Pattadakal schijnt trouwens imposanter.

2Pattadakal.jpg

Terwijl een gedeelte van de groep vrij uit wandelen ging omdat ze tempelmoe aan het worden waren, betrad de rest het fraai aangelegde park. De toegansprijs was pittig, maar als ze ervan restaureren kun je daar geen bezwaar tegen hebben. Het park leek nog vrij nieuw en was tot in de puntjes verzorgd. Er stonden gelukkig ook enkele eeuwenoude bomen.

1Pattadakal.jpg

Pattadakal kon ik wel weer een hoogtepunt noemen. Het staat ook niet voor niets op de werelderfgoedlijst van de UNESCO. Bouw- en beeldhouwwerken zijn net weer anders dan we in andere streken zagen. Bij de tempels het dichtst bij de entree zie je kenmerken van de bouwstijl uit Noord India. Ze hebben wat afgeronde torens op het heiligdom, terwijl de tempeltorens uit Zuid India meer trapvormige piramides hebben. Het beeldhouwwerk was geweldig mooi.

3Pattadakalbeeld.jpg

De rivier die zich door het landschap kronkelde was van een dromerige schoonheid. Niet in het minst door de eerbiedwaardige oude man die toevallig langsschreed. Over een jaar of wat zie je ze niet meer zo prachtig gekleed . Je ziet het nu al dat ze liever pantalons gaan dragen. De kunst om van een 7-meter lange witte lap een broek om je benen te wikkelen, van waaruit je hurkend kunt poepen en plassen, sterft uit.

4Pattadakalrivier.jpg