Gemoedsstemmingen
Verheugend
Dat er geen drie rode vissen rondzwemmen, maar vijf. Volgens mij is dat voorlopig wel genoeg want anders houd ik ze niet meer uit elkaar.
Verrassend
170 kilometer rijden, maar dan ook thuiskomen met 12 mepalborden van het goede model in de goede kleur. Voor de lieve som van in totaal 4 euro.
Onhandig
Dezelfde twaalf borden bij het instappen, pal voor het huis van de verkoopster, met donderend geraas op de straat laten kletteren. Ze waren nog heel. Mepal hè? Kwaliteitje.
Ergerlijk in het kwadraat
Iemand die (is de laatste tijd al vaker voorgekomen) viermaal de telefoon laat overgaan om dan af te haken. Alsof ik in één kamer woon. Alsof ik altijd naast de telefoon zit. Alsof ik in het sousterrain geen was zou kunnen ophangen, of op de wc zitten, of in bad, of even buiten lopen, of de post uit de brievenbus halen, of de gang stoffen, of de trappen soppen. Ach, ik noem nog niet de helft van wat mogelijk is.
Zoetsappig
Ik heb je al zo vaak proberen te bellen, maar je bent nooit thuis...
Ergerlijk
Dat we toch minstens een jaar niet meer roken, en dat de ruiten zo zwart zijn als roet.
Beetje ergerlijk
Dat telkens als ik van plan ben onder de bewolkte hemel een raam te lappen, de zon door de wolken breekt.
Goedkoopte
Uitgedroogd rubber aan de ruitentrekker. Zo vaak lap ik nou ook weer niet om die goedkope trekker in vorm te houden.
Ongenoegen
Nog steeds geen ramenlapper hebben voor buiten. Aangezien we meer raam hebben dan muur, en ik geen zin meer heb om op de ladders rond te balanceren voor de bovenboel is na het lappen van de binnenboel verdraaid goed te zien dat de ruiten aan de buitenkant zwaar grauwgesluierd zijn. Nu jij weer...
Over vis gesproken
Je dacht toch niet dat ze zich aan mij lieten zien? Het nieuwste is om van boven uit het huis naar de vijver te turen en met een verrekijker de vis te observeren. Ik lijk van deze hoogte precies een reiger.