Gesnotter in de marge
Paar dagen uit evenwicht en zonder schrijfdrang. Heb ook niet meer te vertellen dan dat de combi snotneus + verstopt oor toeneemt en tot vervelens toe hinderlijk wordt. Ik kruip dan ook zwijgzaam in mijn schulp en besteed de tijd aan opruimen.
Mooie Kunststof vanavond met Volkskrant-journalist Rob Vreeken, schrijver van het boek Bombay, hyperstad. Wat zal ik dan nog over Mumbai vertellen? Troostend dat ook hij steeds weer naar India wordt gezogen en dat bekenden en onbekenden (zoals ook interviewer Frénk van der Linden) hem steeds vragen wat hij daar toch te zoeken heeft. Tsja...
Opruimen, zei ik. iTunes bedoel ik. Word ik helemaal gek van. Op elke interne of externe harddisk van elke computer staan stukken muziek. Of prachtige podcasts. Of gehijackte, ge-iRecorderde of geRadioLoverde muzieken, hoorspelen of interviews. Breng dat maar eens zonder doublures samen.
Het kost een schijfruimte om beroerd van te worden. Want als je iTunes opgeeft om gebruik te maken van een iTunes Music folder location op een externe harddisk, dan moet je niet denken dat DAAR je Library wordt bijgehouuden. De Library blijft op je opstartdisk, maar wordt alleen gesynct met de plaats die hebt opgegeven. 't Is maar dat je het weet.
Maar wel bij toeval (toeval bestaat niet) vandaag een geinige Widget gevonden om de Album Art bij je muzieknummers te zoeken. Werkt als een snoepje, mits je de naam van het album weet.
Fiep (de enige echte - met de ontbrekende nagel en de steeds grijzere vacht) heeft begrepen dat ze hier 's-morgens vroeg moet zijn. Ze zit me de laatste dagen dan ook op te wachten. Vaak in het oude duivennest waar ik haar vanuit de badkamer kan zien zitten. Ook Fiep heeft tepels. Ze ziet eruit of ze zoogt. Tuurlijk heb ik haar weer op de kiek. Ze is mijn geduldigste model.