Pinda's in dop
Fiep (ze was het zelf) had vanmorgen voor haar gemak het hele net met pinda's dat op de keukenkist lag maar meegegrist naar de witteregenboom en zat daar op haar gemak te kauwen toen we beneden kwamen. Het oranje net en een spoor van gemorste pinda's-in-de-dop verrieden wat ze had uitgespookt. Omdat ze jaren bruinbrood met kaas at (en haar walnoot natuurlijk) was het me eigenlijk nooit opgevallen hoe lekker ze pinda's vindt. Fiep is trouwens de enige die zich - onder het spiedend oog van de katten - op de kist bij de keuken waagt. Jip en Janneke (zoals ik de dakkonijnen ondertussen ben gaan noemen) wagen zich niet verder dan het aan de schuur hangende vogelvoer en de eettafel.
Fiep had gistermiddag trouwens de hoge bak met tamme kastanjes al omgetrokken om er de noten tussenuit te grissen. Meestal is ze zo ongedurig niet. Zou ze op haar oude dag toch soms weer jongen hebben?