Zonsverduistering
Hij is weer achter de rug, en ik geloof dat ik net buiten liep met de kleine. Hopend dat ze door het geschommel van de wagen over mospaden en boomwortels in slaap zou vallen. Toen we buiten kwamen scheen de zon nog. Even later werd het grijs. Zonder benul trok ik de kap van de kinderwagen over het knikkebollende kinderhoofd alsof de zonsverduistering een bui zou worden. Suffe troel. Ik dus.
Daarentegen mag ik mij sinds enige dagen verlustigen in het bezit van De Zonsverduistering van György Konrád. Dat troost.