misdruk(3)

Toen hij achter me kwam staan en voorzichtig de spanning uit mijn nek masseerde schoten de tranen in m'n ogen. Hij telde zes maanden af op zijn vingers, murmelde voor zich uit dat dit haalbaar moest zijn en beloofde mij dat hij het hele proces zou blijven volgen. Omdat ik geen woord kon uitbrengen vroeg ik niet wat hij over zes maanden ging doen, maar ik vrees het ergste.

Over de longen, waarvoor ik op controle kwam, hebben we het niet eens gehad. Ik vertelde van de CT-scan en de operatie met de lange wachttijd door een KNO met wie ik niet best overweg kan. Hij draaide het beeldscherm naar me toe, tikte mijn naam in de computer en daar verscheen de scan die ik zelf nog niet had gezien. Hij zei dat dit een van de beroerdste scans was die hij ooit had bekeken en dat opereren onontkoombaar is. Hij deed in feite wat de KNO had moeten doen.

Ik bekende dat ik de noodzaak van een operatie zelf ook wel voelde, maar dat ik er niet blij was met de zwijgzame KNO die ik toevallig had getroffen en de langdurige wachttijd die hij erop nahield. Hij zei dat hij aan mijn antipathie niks kon verhelpen, maar dat hij wel de macht had om de wachttijd te bekorten omdat het langdurige gepruttel in mijn holten ook niet gezond is voor mijn longen. Dat ik me geen zorgen moet maken omdat deze KNO toevallig wel de handigste van allemaal is. Het woord handig vond ik mooi getroffen. Het stelt mij zeer gerust. Zeg nou zelf: een handige chirurg die naast je oogkassen moet schrapen is heel wat meer waard dan een geleerde klungel.

Toen hij ook nog achter me kwam staan en voorzichtig de spanning uit mijn nek masseerde kreeg ik het even te kwaad. Stom genoeg, want nu weet ik nog niet wat hij over zes maanden gaat doen.