Gebroken veer
En toen was H op tweede paasdag jarig. Maar of de duvel ermee speelde kwamen wij om vijf uur aangereden met een auto die, huppend over elke hobbel, angstaanjagende geluiden maakte. Een dag eerder nog naar Vianen geweest en nergens iets van gemerkt.
Gebroken veer, zei H die alles weet van auto's. Mag je niet verder mee rijden. We bellen de wegenwacht. Die kwam vrij vlot en constateerde. Volgde een giga takelwagen waarop de kapotte auto werd weggereden. JW liftte mee naar de andere kant van de stad waar hij vervangend vervoer kon krijgen. Hij had nog net met een eerste slokje op H kunnen proosten, maar liep het voorgerecht mis.
Toen hij terugkwam met een handgeschakelde VW, was het precies 8 uur. Toen kondigde zich het volgende ongemak weer aan: de suikerkat een prik gaan geven. In de gewone doen was ik even huiswaarts gesjeesd, maar na 15 jaar rijden in een automaat was ik het schakelen verleerd. JW - toastje met voorgerecht in de hand - reed. Dat ging uitstekend, behalve dan dat de wagen bij elk stoplicht afsloeg en de rit wat langer duurde dan normaal.
Toen wij weer terugkwamen lag Belletje al in haar bedje. We hadden de avond behoorlijk ontregeld wat niet leuk was voor de koks. De enige troost was dat JW geen kans had gekregen om nog met de gebroken veer naar huis te rijden, wat hij zonder H's ingrijpen beslist zou hebben gedaan.