misdruk(3)

Als ik een kommetje maak van mijn handen, zie ik de dagen daar zo doorheen huppelen. Ze zijn om en versleten voordat ik er erg in heb met m'n verstopte hoofd. Eerst heb ik mijzelf nog zoetgehouden met de illusie dat ik nog wel spontaan kon genezen. Het dove oor is uit zichzelf ontplopt en sinds een week begin ik gelukkig ook weer iets te ruiken en te proeven. Alle goede raadgevers die mij aan het stomen willen zetten, bedankt. Het zal zeker verlichten maar lost de kwaal niet op. Teveel inspanning voor te weinig resultaat.

Gisteren hoogstens een half uurtje buiten gelopen. Oke, het was guur en het miezerde koude regen, maar we brachten een bloemetje naar G. die jarig was. Ik had mijn plu in de auto laten liggen, maar ik doe momenteel wel vakker suffe dingen. W. groef de hyacint- en narcisbolletjes met zijn blote handen in de aarde. Dat stond mooi en zelfs een beetje lente-achtig wat onderhand wel mag. G. keek over onze schouders mee en leek tevreden met het resultaat.

Ons daarna twee biertjes lang gaan warmen in het Louis-Hartloopercomplex (LHC) waar het gezellig was en warm. Geen overladen programma toch, zou je denken. Niettemin was ik uitgeput en stond ik vanmorgen op met dat bekende ontstoken hoofd in de watten. Hoewel J10, die ik gisteren - kersvers uit Egypte - op fitness tegenkwam, me kleurrijk wist te schetsen hoe blauw mijn hoofd zou worden na de operatie krijg ik onderhand zin in die ingreep. Laat het lot maar komen, ik wil nu wel eens van mijn clownsneus af.