Wat zou minder beroerd zijn?
Laat ik beginnen bij het begin. Pluis - die kleine ja met de helblauwe ogen - heeft de ellendige eigenschap om ondanks rake klappen met de ogerolde krant vanaf jonge leeftijd diep zijn zijn sporen in het heerlijke leer van de banken te zetten.
Gieterstralen, spuitflessen, smerige luchtjes of dik boenwas hebben niet geholpen. Een verslapt kwartiertje later danst hij op kousenvoeten opnieuw naar een van de begeerde plekken om een luidruchtig gekras te laten horen. Tegen de tijd dat wij brullend overeind schieten is hij - sliep uit - als een schicht verdwenen.
Het punt is dat de gehavende leren banken onderwerp worden van huislijke twist. Wat zou minder beroerd zijn? De armleggers en het ruggedeelte van de banken in lappen hullen zodat het bezoek de vreselijke aanblik van gehavende bank niet onder ogen krijgt? Of de zonde maar onbedekt laten en het bezoek voorzichtig ervan op de hoogte brengen dat onze kat op de wachtlijst staat van een heropvoedingsgesticht?