" /> misdruk(3): May 2006 Archives

« April 2006 | Main | June 2006 »

May 25, 2006

Gemeente Utrechtse Heuvelrug

Jawel, ik weet dat er diverse gemeenten zijn samengevoegd.
Maar op de keurige website van gemeente Utrechtse Heuvelrug is alles te vinden behalve historisch besef. Dit steekt en ik zocht me te pletter voordat ik vond waaruit de Gemeente Utrechtse Heuvelrug is voortgekomen.

Uit de voormalige dorpen Amerongen, Driebergen-Rijsenburg, Doorn, Leersum, Maarn, Maarsbergen en Overberg. En uit de buurtschappen en andere woonplaatsen Beedeveen, Beerschoten, Darthuizen, Driebergen, Dwarsweg, De Groep, De Haar, Haagje, Rijsenburg, Sterkenburg en Valkenheide.

We liepen over de vlooienmarkt op Valkenheide vandaag. Vandaar. Met Belletje in haar hoge wagen zodat ze de tafels van de kramen goed kon bekijken. Ze deelde lieve glimlachjes uit. Bij de eerste beste kraam kreeg ze een beer cadeau waartegen ze de rest van de tocht hartstochtelijk bleef kletsen.

May 24, 2006

Acadabra in poetsland

Marmeren vloeren worden vaak voorzien van een waslaag of een glanslaag om de vloer beter tot haar recht te laten komen. [Nu is een vloer hardstikke mannelijk dus waar- en wat geglansd moet worden is mij niet geheel helder.]
Deze waslaag of glanslaag zou echter beschadigd kunnen worden. Punt.
[Dit lijkt me tamelijk logisch zolang wij niet kunnen zweven]
Maar nu komt de klap op de vuurpijl:
De Spray&Clean oplossing is speciaal samengesteld voor het verwijderen van vuil.
Juist ja.
Einde verhaal.
Ik snap er geen biet van.
Gelukkig maar dat ik geen marmeren vloeren heb.

En u?
Bent u al vertrokken naar vakantieland dat alleen via de file te bereiken is?
Leven valt niet mee, hè?
Als je arm bent niet, en als je zo rijk bent dat je er tussenuit kunt knijpen al helemaal niet.

Handwerken en toeval

Niet dat ik ooit nog de behoefte zal voelen om een zijden draad in de naald te steken. Hoewel borduren best nog leuk zou kunnen zijn met een iPod op m'n kop. Vroeger deed ik het wel. Waarschijnlijk omdat ik toen nog razend handig was met lapjes en garen. Nadat mijn moeder was overleden kwamen we bij haar de prachtigste handgeborduurde spullen tegen. Zei mijn zus: "Herken je ze niet? Die heb je zelf voor haar gemaakt". Ik was het vergeten.

Nostalgie daarom toen HR me gisteren de Encyklopaedie der Weiblichen Handarbeiten liet zien van Therese de Dillmont, uitgegeven door garengigant DMC. Hij had het bijbeltje op de vlooienmarkt gevonden en ik kon het met een kleine winst van hem overnemen. De plaatjes met borduurtechnieken riepen een wereld aan herinneringen op. Ik vond het ook wel handig om ze in één boekje verzameld te hebben. Ik kon dit aanbod niet laten lopen.

schots.jpg

Doet me denken aan de tien meter schotste katoenen ruit waarmee G en ik de wieg voor Belletje samen zouden bekleden. Het is er niet meer van gekomen. De stof ligt geduldig te wachten tot ik heb leren smocken. Bah, wat zeg ik nou toch weer...

Geeft me wel de gelegenheid om het geweldige stoffenadres dichterbij te halen waar ze ook allerlei streepjes, bloempjes en effentjes maken in beeldschone kleuren. De webwinkel bestaat nog. Hoewel... Kijk nou dus. Als dit geen toeval is weet ik het niet meer.

May 22, 2006

Lieve hemel,

Lieve hemel,
ik vind dat er nu wel genoeg water is gevallen voor de tuin. Wilt u alstublieft daarboven uw kraan dichtdraaien zodat wijzelf weer eens even buiten kunnen lopen zonder dat het water over de randen van de schoenen naar binnen sopt?
Maar dit dus terzijde.

Dick Brunahuis

Gisteren op Tsja z'n verjaardagspartijtje mogen komen. Hij werd veertig, maar omwille van de neefjes en nichtjes gingen we naar het nieuwe huis van Dick Bruna tegenover het Centraal Museum. Belletje was ook van de partij en keek vanuit haar hoogwielige koets de kleuren van de Nijntjes.

brunahuis.jpg

Het was genieten voor jong en oud want op de eerste verdieping hingen de volwassen ontwerpen zoals de boekomslagen en de posters die we altijd tegenkwamen op stations. Zoals de zwarte beer met rode ogen en de rode conducteursband en pet. Of het oergeestige werk voor het Groene Kruis. Whaw! Het was leuk. Met of zonder kinderen zwaar aanbevolen.

May 20, 2006

Eek dominant over duif

eekenduif.jpg

Zelfs al staat duif als eerste van het bord te eten en is hij tweemaal zo groot, hij zal wijken als de kleine rode erbij komt en geduldig op zijn hoekje blijven wachten tot de eekhoorn klaar is. Beiden komen elke avond kijken of er iets te bikken valt. Soms zit het mee, maar soms zit het tegen.

Als merk in ons onderbewuste

We doen met z'n allen of de concurrentie tussen Verdonk en Rutten een landelijke aangelegenheid is in plaats van een partijpolitieke. Daar helpt zeker aan mee dat Verdonk gelijktijdig minister is en als zodanig uitdagendendere dingen zegt dan toegestaan is, wijs of verstandig. Wij spitsen verbijsterd onze oren en happen naar adem. Het kan niet wáár zijn wat Rita daar als minister beweert.

Op deze wijze hamert ze het merk VVD verdraaid diep ons onderbewuste in. 't Is een geraffineerde tante. Beter negatieve aandacht dan helemaal geen, zal ze denken. En elke journalist die nog niet aan de zendbeurt is geweest repeteert ons de hele zwik nog eens dunnetjes over. We staan er mee op en gaan ermee slapen. Wat een verspilling van zendtijd!

May 18, 2006

Neen, namen noemen we niet

Treffend, zou ik denken.

May 17, 2006

Prachtige life tv!

Pfoe zeg, was dat prachtige life televisie gisteravond! Daar kon geen drama of soap tegenop. Het was een genoegen te horen op welke wijze sommige politici de minister fileerden.

Een ingehouden Halsema opende het feest met onderkoelde, bitse zoetsappigheid. Lousewies was aanvankelijk zo nerveus als acht potten pieren en liet zich soms zelfs tot woede verleiden. Wouter Bos hield een sterk verhaal, van Beek stamelde zich door de uren heen, maar Rouvoet maakte alles weer goed met zijn spitse betogen in beeldende taal, waaraan messcherpe woordspelingen niet ontbraken.

Verdonk.
Verdonk punt.
Verdonk punt uit.

Iedereen kan zich vergissen. Iedereen kan missers maken. Uitglijders of erger. Niets menselijks is mensen vreemd. Maar Rita heeft poep in haar ogen, lijm in haar oren, een grammofoonplaat in de keel en een blik van de heilige Agnes die omwille van deugdzaamheid eentonige litanieën blijft dreunen of erger.

Mijn AHA-erlebnis bestond hieruit dat ik als door de bliksem getroffen doorkreeg dat Rita echt en oprecht niet begreep waarover al die anderen het hadden! Noem het verkramping of tunnelvisie (berestom modewoord), maar zij had zich in haar hol verschanst en ontbeerde elk vermogen tot creatief redeneren. Mijn bek viel ervan open want als dit mens Leider der Liberalen moet worden en later minister-president (terwijl Ayaan - let op mijn woorden - president wordt van de USA) dan worden de rapen nog veel gaarder dan we ze nu al krijgen voorgetoverd.

Verdonk gleed als een zandbaal alle treden van de zo rap beklommen verkiezingstrappen af.

Ayaan heeft, met een groots gevoel voor drama, onvoorstelbaar opwindende publiciteit gekregen bij haar overstap naar de USA, die al in kannen en kruiken zat vóórdat Holland haar begon dwars te zitten. Ik weet niet of zij de grote visionair is waarvoor zij in brede kring wordt gehouden. De besneden, geleden vrouw zoals door deem Kroes op de mat gezet.

Mij stoorde dat ze ongehoord ruw kon polariseren. Stel dat ze in plaats van Mohammed Jezus Christus voor perverse uitzuiger had uitgemaakt? Dan had de Hollandse Deugd haar ook willen lynchen en was ze voor bescherming naar de moslims uitgeweken.

Alles is flexibel. Panta rhei!
En denk maar zo: Wie met de heren Bush (broertje doet toch ook al mee?) mag hersentanken tegen de islam zit er voorlopig hoog te paard en minutieus beschermd bij. We zullen nog van haar horen.

Smelt...

eekhrnklein.jpg

Hallo zeg, wat grappig dat jullie hier ook weer zijn!

(Het spijt me, maar ze windt mij om haar vinger)

[Klik op de foto voor vergroting]

May 16, 2006

Vuil en vunzig

Generaal Verdonk en Diva Hirsi Ali vallen beiden in hun eigen zwaard van zelfgenoegzaamheid. Breedbekkikker Nawijn, de bungelaar weet u nog wel, hoefde maar met de vingers te knippen om ineens belangrijk te worden.

Hoewel ik altijd bedenkingen had over de motieven van AHA en haar er vaak van verdacht meer aan haar eigenbelang te denken dan aan ons landsbelang, gaan mij de zaken nu heel veel en schandelijk te ver.

Ik ben er niet rouwig om dat AHA onze multiculti niet meer op haar eigen opwindende wijze kan opjuinen. Ik vrees dat zij menig vuurtje sneller heeft opgepookt dan heilzaam was. Maar dat dit eertijdse boegbeeld van de VVD nu als ongewenst vreemdeling het land wordt uitgedonderd is te genant voor woorden.

Tenzij er een wonder gebeurt kan Verdonk haar carriere wel schudden en haar partij erbij. Wie heeft die uitzending van Zembla eigenlijk op dit zo gelukkige tijdstip geprogrammeerd? Is Zembla soms van de VARA? Ach so...

Pechtholt krijgt gelijk dat de politiek vuil en vunzig is.
Misschien dat ik toch maar weer D66 ga stemmen.

May 15, 2006

Promotie

Miss Ayaan for president?
Met minder zal ze geen genoegen nemen.

De maatschappij van gemaksgelul(2)

Dezelfde middag loop ik een shoenenzaak binnen waar de juffrouw mij dozen aanreikt met de gewenste modellen. Schoentrekker? Nooit van gehoord. Veters in de schoenen rijgen? Daarvoor lijkt zij niet aangenomen. Voetenbankje? Staat ergens langs de muur. Natuurlijk mag ik het pakken als ik het wil gebruiken. Kortom, voorlopig nog geen lekker sfeertje.

Ik pas dure schoenen. Maat 38 zit te krap, maat 39 te ruim. Hardop veronderstel ik dat deze schoenfabrikant ongetwijfeld tussenmaten zal produceren en dat ik 38,5 nodig heb. Hij maakt inderdaad halve maten, zegt zij. Alleen mevrouw, lult zij trouwhartig verder, aan een halve maat heeft u niks. Een halve maat groter geeft wel extra ruimte in de breedte, maar niet in de lengte...

Je zou zo'n troel met van die luie koeienogen toch bijna gaan geloven, zeg!

De maatschappij van gemaksgelul(1)

De maatschappij van lieg en bedrieg, of van gemaksgelul, of van de klant is een lastpak of van vlieg toch op, mens of van de klant moet werkelijk niet denken dat hij het voor het vragen heeft.

Mijn tandarts zei een week of wat terug dat ik maar eens eenmaal per week moest gaan poetsen met fluor gel. We noemen geen merk, maar Elmex produceert deze medical in kleine tubes van 38 gram.

Ik ging naar onze zeer sjieke drogist-parfumerie die van het meeste goed is voorzien. Zeer sjiek, omdat de bedienende dames vanonder hoogopgetrokken brauwen de klant te woord staan, mits ze al bereid zijn hun onderlinge conversatie tijdelijk te onderbreken.

Nou was het mij al eerder opgevallen dat dingen waarnaar ik vroeg (een stoomapparaat bijvoorbeeld, of mentholcapsules om te stomen) uit de handel waren genomen of niet meer leverbaar waren terwijl ze bij de Kijkgrijp zomaar voor het grijpen lagen.

Ik vroeg om Fluor gel. Wenkbrauwen omhoog. Ik herhaalde: fluor gel van Elmex. Wenkbrauwen tot aan de haargrens opgetrokken alsof ik stapeldebiel was tot de derde macht. Issallang uit de handel genomen. Issallang vervangen door gewone tandpasta met fluor, siste de zwaar opgemaakte troel met bar weinig voorhoofd.

Krijg voorlopig het heen-en-weer, antwoordde ik beleefd terwijl ik met saamgeknepen ogen de winkel verliet en overstak naar de apotheek die zich in het voormalige bankgebouw heeft teruggetrokken met een betonnen trap van zeven treden aan de gevel. De ouden van dag hijsen zich er moeizaam naar boven en invaliden kunnen er niet komen. Je kunt er wel een nummertje trekken om het wachten prettig te bekorten. Alsof de oudjes de trap nog eens afgaan om tussentijds te sjoppen.

Als ik dan na het treurige wachten eindelijk aan de beurt ben speekt een zuur pruimenmondje mij vermanend toe dat ik wel tandpasta met fluor zal bedoelen. Ze scheert mij zonder blozen over de kam der bejaarden. Nee, corrigeer ik ongeduldig maar wel zeker van mijn zaak. Ik zoek rose gel met een hoog gehalte fluor. Elmex maakt dit spul. En, wat antwoordt het pruimenbekkie zonder eigen tanden: Deze gel is alleen te bestellen op recept van uw tandarts, mevrouw.

Ik zie hoe zij aanstalten maakt om op de bel te drukken voor een volgende klant. Ik ben afgehandeld. Op zich geen groot probleem, want ik mail regelmatig met mijn tandarts. Alleen hebben we het dan gezellig over computers in plaats van over kiezen. Als het even kan houd ik mijn gebit buiten privéconversatie. Maar naar Arnhem rijden om een recept te halen lijkt me nogal verkwistend.

Vanmorgen stap ik toevallig onze eigen dorpsapotheek binnen om spuitjes te bestellen voor de suikerkat. Langs mijn neus weg (tegen beter weten in onderhand) informeer ik of ze mij aan fluor gel kunnen helpen. En jawel, naast de deur, in het vak met tandpasta's, liggen de kleine tubes Elmex medical. Er liggen er twee en, hoewel ik het spul maar eenmaal per week hoef te gebruiken, neem ik ze voor straf beide.

May 12, 2006

Jokkebrokje

Ach jee, onze Ali in de bocht die helemaal geen Ali blijkt te heten. En Kroes die de jokketjes om bestwil voor alle microfoons verhulde. Onze Ali heeft wel vijf burgeroorlogen overleefd, of woorden van gelijke strekking. Hoor het Neelie oprispen zonder blozen voor de microfoons, zoals zij al haar verweren gewichtig uithikt voor de camera's.

Meten met meerdere maten. Terwijl bij de ene partij vermeende jokkebrokken worden weggehoond, worden ze bij een andere partij met medeweten van alle gezagsdragers gekoesterd. Dit noemt men liberaal. Opzienbarend was het wel, want het tweedelende venijn van Ali was om slechts met kromme tenen te aanhoren, nietwaar?

Maar als zo'n Ali wel mag jokken over haar verleden om er zelf beter van te worden? Als zij wel mag jokken omwille van de macht waarnaar zij duidelijk hunkert, is zij politiek dan nog te vertrouwen?

Het moet niet onbetrouwbaarder worden in de politiek. Op wie zal ik straks gaan stemmen?

May 11, 2006

Zomaar wat bedenkingen

Het zomert alle paardebloemen uit de grond. Ze dienen als de wiedeweerga te worden uitgeroeid evenals de brandnetels die bij trossen en bossen op de beroerdste plekken omhoogschieten. Kaapstad is veilig geland, zag ik op teletekst.

Als ik buk klappen mijn oren weer dicht, dus bestrijd ik maar mondjesmaat hetgeen mij buiten hindert. Terwijl ik ondertussen zorgelijk waak over mijn blote benen waarin ik geen besmette teken wil krijgen die weer met antibiotica moeten worden bestreden. Ik heb voorlopig even genoeg van antibiotica en huisarts.

Hiervan krijg ik dan weer onbetamelijke zin om zuurstokrose schoenen te gaan kopen van fluweelzacht leer. Met platte hakken die heerlijk als pantoffels sloffen. Waarom wil ik altijd spullen die op het moment van begeren niet te krijgen zijn zodat ik me ongans moet zoeken? Misschien is het handiger die schoenen voorlopig maar over te slaan. Op fitness zeggen de bewakers dat ik erg bleek zie. Zal wel. Staat trouwens mooi bij zuurstokrose.

Minister Pechtholt, die van de vunzige politiek dus, heeft zich als lijsttrekker opgeworpen voor D66. Omdat hij niets in zich voelt dat bereid is tot samenwerken werpt hij zich liever op als baas van de club. Alsof die club door hem in de winning mood kan komen. Hand in eigen boezem (Lousewies) of in die van een ander (Pechtholt) kan de partij naar mijn idee niet meer redden. Wie uit botte eerzucht het fatsoen verkwanselt moet nu eenmaal op de blaren zitten. Dittrich kun je alles verwijten behalve onfatsoen. Die is in de val getrapt die men voor hem had klaargelegd. Wat zal ik nu eens gaan stemmen?

Nu september in razend tempo naderbij komt en ik toch van de suffe ben, begin ik maar eens met alle Grensverkeren van de VPRO te hijacken om later - als er geen levend gesproken nachten meer mogen - de hele bubs vanaf iPod opnieuw te beluisteren. Die jongens hebben zoveel moois gedraaid, dat ik er nog maanden mee verder kan.

May 10, 2006

Genieten geblazen

dikkopjes1.jpg
.
Als je me kwijt bent zit ik gehurkt langs de vijverrand. De gigameters paddensnoer zijn ondanks de extreme kou tot rijping gekomen. Uit de klodders kikkerdril hebben zich speldenknoppen met staart bevrijd. De verschillende soorten dikkopjes zijn maar moeilijk van elkaar te onderscheiden.

Ik had van beide soorten enkele prutsjes in een grote bak gestopt met voldoende steentjes, planten en slakken om de ruiten schoon te houden. Ze groeiden als kool. Mens, wat groeien die dingen snel. Maar toen had ik nog moeite om padjes en kikkertjes uit elkaar te houden. De padjes zijn pikzwart, de kikkertjes meer transparant. Maar je moet drie brillen opzetten om het met zekerheid te kunnen zien.

Gisteren vond ik het wel genoeg. Heb ik de babies in de kleine tobbe uitgezet waarin pappa pad dagelijks zijn zonnebaden neemt. De temperatuur van het water voelde aangenaam en ik heb de boel eerst even laten acclimatiseren. Op hoop van zegen, maar binnen gaan ze zeker dood. Buiten hebben ze nog een kans.

In de grote vijver wiebelen op dit moment tienduizenden torpedobootjes rond. Het is fascinerend om naar te kijken en te beseffen hoe dit argeloze grut zonder ouderlijke zorg zelf volwassen moet zien te worden. Er zijn er uiteindelijk ook maar een paar die het halen. Op het moment dat zij het water levensrijp verlaten zullen merels, eksters, kraaien en gaaien op hen loeren als malse biefstuk voor hun jongen. We hebben dit al vaker meegemaakt.

Dit jaar bijtijds het water bijgewerkt zodat hardheid, zuurgraad etc in orde zijn. Dat hoop ik tenminste. Zo niet dan kwijnt het spul geleidelijk weg.
Die vier(?) vissen kunnen hun luxe wel op. Ze hoeven alleen maar hun kaken open te zetten.

dikkopjes2.jpg

Snap je dit?

duifafdruk.jpg

Er is wel eens eerder een duif tegen een ruit aangevlogen, vandaar dat ik de vettige afdruk herken.
Maar dit hier betreft de keukenruit die onder een afdak is gelegen en achter de voederplank met het knalrode bord. Ik snap er geen biet van.

Voorgaande dagen, toen de vroege ochtendzon ook langs de ruit streek, heb ik deze prent nog niet gezien. De sufferd moet dus gisteravond laat of vanmorgen vroeg in volle vaart tegen de raam zijn geklapt. Nu kan een houtduif wel een stoot hebben, maar als je een dergelijke afdruk achterlaat was het geen geringe botsing. Houtduiven vliegen onvoorstelbaar hard.

Achterna gezeten door een havik en blindelings gevlucht? Ik heb op de voerplank gelukkig geen ravage aangetroffen van neergetuimelde duif. Alles stond nog gewoon op z'n plek. In de wijde omtrek geen restanten duif gevonden.

keukenraam.jpg

May 08, 2006

The Turn of the Screw

The Turn of the Screw, de opera van Benjamin Britten, een voorstelling van de Nationale Reisopera onder muzikale leiding van Reinbert de Leeuw met het Schönberg ensemble bleek in alle opzichtichten bijzonder.

Zelfs de zaalbezetting die onverdiend minimaal was. Misschien door het uitbundige weer, misschien door de vakantietijd, maar er waren genant weinig mensen. Dat zo'n schitterende uitvoering zo slecht werd bezocht verdienden de solisten niet. Vooral de begaafde 11-jarige George Longworth niet in zijn rol van Miles. Het gebeurt toch maar zelden dat je zo'n pure jongenssopraan life krijgt te horen.

Of het nou de perfect bij de tekst passende muziek van Britten was, de prachtige stemmen van de solisten, de verbluffend sobere maar kreatieve decors, de knappe belichting van al dat zwart, of het ingehouden spel van het Schönbergensemble geleid door een onzichtbare Reinbert de Leeuw, weet ik niet. Alles was op elkaar afgestemd, hield verband met, leunde op, ontleende schoonheid aan, en maakte met elkaar iets bijzonders.

In Groningen is de The Turn of the Screw nog te zien op 9 mei, in Arnhem op 12 mei, in Amsterdam op 16 mei, in Den Haag op 18 mei en in Rotterdam op 20 mei. Zo te zien nergens uitverkocht, dus grijp deze kans.

May 06, 2006

Onstuitbaar

Het zomert onstuitbaar. De knoppen ontvouwen zich tot blad waar je bij staat en zijn niet meer in hun schutbladen terug te duwen. In de buurt van bloessems geurt het indringend naar honing. Ik hoop niet dat mijn reukvermogen volgende maand wordt bedorven want ik kan erg van geuren genieten. Dit geldt evenzeer voor geluiden. Ik heb nog een scherp gehoor. Maar telkens als ik me buk om onkruid te wieden voel ik mijn oren ploppen en worden er van hogerhand weer watten ingedrukt.

Hallo!, roep ik mijzelf toe, nu niet ongeduldig worden!

De koeien lopen weer in de wei. Als hun boer langsrijdt met zijn eg draven ze met z'n allen naar het hek dat hij moet passeren. Koeien kennen hun baas evengoed als honden. Van koeien kun je honden maken, zagen we in India. Melkgevende honden. Waakkoeien die op kleuters passen.

Tussen Everdingen en Culemborg graasde een ooievaar. Prachtige vogels vind ik. Statig beende hij door de drassigheid langs de rivier op zoek naar kikkerbillen. Weinig kippen los zien lopen. De lucht betrekt een beetje nu we thuis zijn.

Er vliegen twee eenden over ons dak wat altijd wat vreemd is in het bos. De eekhoorns komen geen vijfmaal daags meer kijken of er iets te bikken valt. Alleen weduwe houtduif eist nog steeds haar bordje op. Ik geef haar nu zonnebloempitten in plaats van brood want anders wordt ze veel te vet. Een havik zou met vijf jongen een beste maaltijd aan haar hebben.

Onstuitbaar draven we zelf ook verder, gelijke tred houdend met de natuur, terwijl vrienden en bekenden ons steeds vaker bij verrassing ontvallen.

specht.jpg

Ach, elke vogel heeft zijn eigen (w)aardigheid. Ook onze grote bonte.

May 05, 2006

"Onze" Karel Appel is overleden

Met nadruk op dat onze natuurlijk.
Want nu hij succesvol en stinkend rijk is doodgegaan zijn wij er trots op dat hij Hollander is.
Was.
We schopten hem immers de deur uit met zijn kinderlijke knoeiwerk?
Tjongejonge had je ooit zo'n charletan gezien?

Het interessant vinden om te weten dat iemand anders stinkend rijk is wordt een ziekte. In Trouw las ik dat het blad Quote Appel's vermogen in 1997 op 65 miljoen gulden had geschat.
Is geld de maat van Appel's waarde?

Hij wees er zelf op dat Cobra slechts twee of drie jaren van zijn lange leven had uitgemaakt. De rest deed hij op eigen kracht en titel. Krachtig werk, fris, zeer direkt en kleurig. Zoals alleen een nog niet verpest kind het kan.

U mocht willen dat uw zoontje van vijf het kon. U heeft die pure onbevangenheid allang uit uw zoontje weggefilterd en hem uw verwrongen perceptie van vorm en kleur opgedrongen.

Gadsie

Gadsie,
wat is die PVDA een ordinaiere club geworden. Als partijvoorzitter van Hulten geen beter verweer heeft dan te melden dat Van Dam zijn contributie al enige jaren niet heeft betaald dan houdt ook binnen deze partij elk fatsoen op.

Om te beginnen gaat het mij geen biet aan of Van Dam heeft betaald. Het interesseert me ook voor geen meter. Het draagt niets bij aan de discussie die op zich interessant genoeg is. Wat niet te pruimen valt, is dat de discussie in ordinaire moddersmijterij wordt gesmoord.

Van Dam had nooit mijn sympathie, maar het domme geblaat over niet betaalde contributie slaat werkelijk alles. Iedereen mag van mij politicus worden, maar laat hij/zij tevoren wel enige lessen nemen in doodnormaal burgerfatsoen.

May 03, 2006

Ja, ik mag

Op maandag 12 juni mag ik op de operatietafel. Al duurt dit nog, de duidelijkheid lucht op.

De longendoc beschikt niet alleen over hartelijke troost maar blijkt ook woord te houden. Exact een week geleden beloofde hij de prodedure te versnellen en vandaag om 13:30 uur belde het ziekenhuis dat ze me hadden ingeboekt. Omdat de longendoc op woensdag in dit ziekenhuis werkt heeft het er alle schijn van dat hij mijn opname tijdens zijn middagbroodje heeft geregeld. Hij zorgt goed voor me.

Het mag dan nog een kleine vijf weken duren, de datum ligt tenminste vast. Ik kan gaan aftellen. Genezen schijnt zes maanden te duren. Nu ik besef dat de KNO ook kankerpatienten opereert heb ik er natuurlijk vrede mee dat die meer haast hebben dan ik. Een chirurg kan onmogelijk sneller werken dan hij handen heeft.

Wat ik tot nu toe eigenlijk ook niet besefte (zo vaak kom ik nou ook niet in ziekenhuizen) is dat nogal wat artsen tegenwoordig hun tijd over verschillende ziekenhuizen verdelen en dus maar één dag per week op een bepaalde plaats opereren. Dit zal wel met name gelden voor artsen die opvallend kundig zijn. Of handig, om het predicaat van mijn longendoc nog maar eens aan te halen.