« Jokkebrokje | Main | De maatschappij van gemaksgelul(2) »

De maatschappij van gemaksgelul(1)

De maatschappij van lieg en bedrieg, of van gemaksgelul, of van de klant is een lastpak of van vlieg toch op, mens of van de klant moet werkelijk niet denken dat hij het voor het vragen heeft.

Mijn tandarts zei een week of wat terug dat ik maar eens eenmaal per week moest gaan poetsen met fluor gel. We noemen geen merk, maar Elmex produceert deze medical in kleine tubes van 38 gram.

Ik ging naar onze zeer sjieke drogist-parfumerie die van het meeste goed is voorzien. Zeer sjiek, omdat de bedienende dames vanonder hoogopgetrokken brauwen de klant te woord staan, mits ze al bereid zijn hun onderlinge conversatie tijdelijk te onderbreken.

Nou was het mij al eerder opgevallen dat dingen waarnaar ik vroeg (een stoomapparaat bijvoorbeeld, of mentholcapsules om te stomen) uit de handel waren genomen of niet meer leverbaar waren terwijl ze bij de Kijkgrijp zomaar voor het grijpen lagen.

Ik vroeg om Fluor gel. Wenkbrauwen omhoog. Ik herhaalde: fluor gel van Elmex. Wenkbrauwen tot aan de haargrens opgetrokken alsof ik stapeldebiel was tot de derde macht. Issallang uit de handel genomen. Issallang vervangen door gewone tandpasta met fluor, siste de zwaar opgemaakte troel met bar weinig voorhoofd.

Krijg voorlopig het heen-en-weer, antwoordde ik beleefd terwijl ik met saamgeknepen ogen de winkel verliet en overstak naar de apotheek die zich in het voormalige bankgebouw heeft teruggetrokken met een betonnen trap van zeven treden aan de gevel. De ouden van dag hijsen zich er moeizaam naar boven en invaliden kunnen er niet komen. Je kunt er wel een nummertje trekken om het wachten prettig te bekorten. Alsof de oudjes de trap nog eens afgaan om tussentijds te sjoppen.

Als ik dan na het treurige wachten eindelijk aan de beurt ben speekt een zuur pruimenmondje mij vermanend toe dat ik wel tandpasta met fluor zal bedoelen. Ze scheert mij zonder blozen over de kam der bejaarden. Nee, corrigeer ik ongeduldig maar wel zeker van mijn zaak. Ik zoek rose gel met een hoog gehalte fluor. Elmex maakt dit spul. En, wat antwoordt het pruimenbekkie zonder eigen tanden: Deze gel is alleen te bestellen op recept van uw tandarts, mevrouw.

Ik zie hoe zij aanstalten maakt om op de bel te drukken voor een volgende klant. Ik ben afgehandeld. Op zich geen groot probleem, want ik mail regelmatig met mijn tandarts. Alleen hebben we het dan gezellig over computers in plaats van over kiezen. Als het even kan houd ik mijn gebit buiten privéconversatie. Maar naar Arnhem rijden om een recept te halen lijkt me nogal verkwistend.

Vanmorgen stap ik toevallig onze eigen dorpsapotheek binnen om spuitjes te bestellen voor de suikerkat. Langs mijn neus weg (tegen beter weten in onderhand) informeer ik of ze mij aan fluor gel kunnen helpen. En jawel, naast de deur, in het vak met tandpasta's, liggen de kleine tubes Elmex medical. Er liggen er twee en, hoewel ik het spul maar eenmaal per week hoef te gebruiken, neem ik ze voor straf beide.