De maatschappij van gemaksgelul(2)
Dezelfde middag loop ik een shoenenzaak binnen waar de juffrouw mij dozen aanreikt met de gewenste modellen. Schoentrekker? Nooit van gehoord. Veters in de schoenen rijgen? Daarvoor lijkt zij niet aangenomen. Voetenbankje? Staat ergens langs de muur. Natuurlijk mag ik het pakken als ik het wil gebruiken. Kortom, voorlopig nog geen lekker sfeertje.
Ik pas dure schoenen. Maat 38 zit te krap, maat 39 te ruim. Hardop veronderstel ik dat deze schoenfabrikant ongetwijfeld tussenmaten zal produceren en dat ik 38,5 nodig heb. Hij maakt inderdaad halve maten, zegt zij. Alleen mevrouw, lult zij trouwhartig verder, aan een halve maat heeft u niks. Een halve maat groter geeft wel extra ruimte in de breedte, maar niet in de lengte...
Je zou zo'n troel met van die luie koeienogen toch bijna gaan geloven, zeg!