" /> misdruk(3): June 2006 Archives

« May 2006 | Main | July 2006 »

June 30, 2006

Zorrie voor het oggemak

Herinner me ineens dat ik gister- of eergisteravond een van die praatpalen van Casa Luna hoorde melden dat het bijna vakantie was en dat dan tot september de herhalingen begonnen. Jaarlijks terugkerende ellende van onderschatting alsdat wij, kijkers en luisteraars, niet meer weten wat we hebben gezien of geluisterd.
't Is dus maar dat u zich realiseert dat vanaf morgen Holland gesloten begint te raken. Zorrie voor het oggemak.

Erg ognemakkelijk is het als twee iemanden bijna hetzelfde email-adres gebruiken. Laten we zeggen dat ik al zo'n tien jaar abc@ heb en de nieuwlichster sinds een jaar of twee abc3@. Alleen weet ik dat natuurlijk niet omdat haar contacten steevast die 3 weglaten. Of liever, ik weet het sinds kort omdat ik in een van de aan haar gerichte brieven bij toeval haar website tegenkwam.

Ik haar dus op hoge poten vriendelijk verzoeken of ze haar kennissenkring beter wil opvoeden want het ergert me enorm dat ik die foute mail niet als spam kan laten vangen. Bovendien haat ik het schenden van briefgeheim. En wat schrijft me die troel? Dit zijn nou eenmaal de vervelende kanten van het gebruik van internet, daar heb ik helaas ook wel 's mee te maken. .
Nou, dit klinkt mij nog ff beroerder dan zorrie voor het oggemak.

Status kno

Mij vergaat het naar omstandigheden goed. Ervan uitgaande dat het geen complicatie is maar een genezingsproces. Geen bug but a feauture dus. Niettemin van m'n leven niet zo verkouden geweest met bijbehorende snotterigheid, verstopte neus, keelpijn, tranende ogen, gezwollen oogleden, bonken in het hoofd, prikken in de oogkassen en dat verdomde aanhoudende verstopte oor dat in januari reden was om even naar de dokter te gaan. Er zitten naar mjn gevoel liters vocht in en ik hoor klok-klok-klok als ik ga liggen.

Maar ik mag niet mopperen want ik ben geduldig en de tv is me genadig. Heeft eerst het voetbal mij onderhouden, de laatste dagen biedt politiek - met life nachtuitzending zowaar - de nodige ergernis en vertier waardoor ik mijn eigen zieligheid vergeet.

Maar als ik eerlijk ben, hebben ze me goed en breedschalig te pakken genomen. Het eufemistische de eerste twee weken kan de verkoudheid toenemen waarmee ik naar huis werd gezonden heeft zich zodanig ontwikkeld dat de eerste twee weken veelbelovend leken, maar de derde week explodeerde in een onvoorstelbaar heftige als nooit tevoren verkoudheid. Zonder koorts, en dit is nieuw. Want de voorgaande maanden had ik permanent verhoging.

Maar als ik personen met chronische sinusitis moet adviseren? Laat vooral doen! Al dit (tijdelijke) ongemak weegt niet tegen de luxe op door de neus te kunnen ademhalen. Ik was vergeten hoe hemels dit voelde. Een kinderhand is vlug gevuld.

Luizewies en ander ongemak

Kereltje Spechtholt heeft nu de handen vrij voor een denderende campagne, zegt Luizewies die in de kamer de lakens blijft uitdelen. Ik spreek u nog nader als hij het eerste woord zegt dat haar niet zal bevallen. Want ja, hij mag dan gewonnen hebben, hij zal er wel rekening mee moeten houden dat zij haar veel te grote broek aanhoudt. Voor de pais en vree tussen die twee geef ik geen stuiver.

D'66 was een sympathieke partij. Toen het nog de mild gerunde, veelkleurige plu was voor de meer ontwikkelde linkse neus van de natie. Maar de linkse elite heeft onder het mom van modernisering plaats gemaakt voor machtgeile types die elkaar openlijk de tent uitbekken. Zogenaamd in het belang van de partij. Net zoals godsdienst kan ook politiek worden gebruikt om handelingen te rechtvaardigen. Voor langdurige pais en vree tussen de huidige twee geef ik geen stuiver.

Had ik nog geloofd dat een voorzichtig voortbestaan van deze verziekte partij misschien nog nuttig, zelfs wenselijk zou zijn, nu is mijn vertrouwen gesmolten als boter in de zon. Ik behoor niet tot de meerderheid wie het geen biet kan schelen op welke gronden een kabinet sneuvelt. Er waren talloze keren om het kabinet met opgeheven hoofd naar huis te sturen wegens wangedrag. Maar het kabinet tot de keuze dwingen: "zij of wij eruit" lijkt op een gruwelijk banale driestuiversroman. De enige manier waarop het stervende kleinduimpje in de politiek nog even een vuistje kan maken.

Persoonlijk zet ik mijn vraagtekens bij het onder druk zetten van mevrouw AHA, die het met de waarheid - zoals wij Hollanders de waarheid waarheid vinden - toch vaak niet zo preciesjes heeft genomen. Ze zal met tegenzin getekend hebben, daar wil ik best inkomen. Maar met een kleine stembuiging hier en een luchtige suggestie daar, kan overdrijven ook tot kunst worden verheven. Tsja Ali, dat het hele kabinet indirect door jou zou vallen had van jou niet gehoeven, zei je vanmorgen. Inderdaad: het moest onderhand wel vallen, maar niet over jou.

June 24, 2006

Even onder de kiek

maarhetblijftgrappig.jpg

Als u mij nou even op de neus klikt...

Ja hallo! Wel zachtjes graag...

Anderhalf

ernstvanspel.jpg

Anderhalf en ineens begint spelen ernst te worden.

June 23, 2006

Misverstanden

De kno was weer ongenaakbaar zwijgzaam. In plaats van te vragen waarom ik kwam kroop hij meteen in zijn onderzoekstoel. Toch toonde ik hem de druivenpit die me dagen had dwarsgezeten voordat hij woensdag eindelijk naar buiten kwam. Is dit bot van het krabben?, vroeg ik met een lach. Nee, dit is een ingedroogde korst, zei hij verontwaardigd, waarvan er nog wel meer naar buiten zullen komen.

Omdat hij met de lichtgevende lens mijn neus onderzocht deed ik er maar het zwijgen toe hoewel ik hem niet geloofde want nergens voel ik meer zulke harde stukken zitten. Ik merkte wel dat het onderzoek veel minder pijnlijk was dan vroeger. Ik probeerde nog even te vragen wat hij precies in mijn hoofd had gedaan maar hij kwam niet verder dan: doorgangen verbreed en alles schoongekrabd. Ik bedoelde natuurlijk te vragen in welke holten hij was geweest, maar nu geloof ik dat mijn vraag bijna beledigend was omdat hij geen enkele holte heeft overgeslagen. Links, rechts, onder, boven, voor en achter heeft hij schoongebeiteld en alles zonder me pijn te doen.

Zat ik alleen nog met die ellendig doffe oren. Hoorde dat wattige gevoel bij de genezing of was het een complicatie? Hoe kan ik dat weten als hij zo weinig vertelt? Hij constateerde lakoniek dat er vocht in mijn oren zit maar dat ik ze onder geen voorwaarde mag laten ploppen omdat mijn ogen daar nog niet tegen kunnen.

Helpt het als ik op mijn hoofd ga staan om het vocht eruit te laten lopen? vroeg ik onschuldig want ik word gek van die oren. Hij keek me aan als een gebeten hond en sommeerde me dàt vooral niet te doen. Ik heb maar niet meer gevraagd of ik al naar fitness mag, want ik maakte uit zijn reactie op dat zelfs mijn kassen een krabbeurt kregen. Bij een beetje druk rollen de bollen er nog uit. Zoiets heb ik zo ongeveer begrepen.

Over tweeeneenhalve week mag ik bij hem terugkomen.

June 21, 2006

De lekkere trek

Bij stand punt nl momenteel de prangende vraag over niet roken in de horeca.
Onlangs gelezen dat als het zwaar met accijns belaste roken weg zou vallen, de hele gezondheidszorg op z'n gat zou glijden. Zitten we natuurlijk ook nog met de drank in jonge lijven die nog niet achter de oren zijn gewassen. Maken we drankvrije kroegen dan?

Veertig jaar anderen van mijn rookstank laten walgen. Telkens als ik rook van anderen ruik vind ik dit ontieglijk smerig. Ben ik mijzelf innig dankbaar dat ik ermee heb kunnen stoppen want dat was een forse strijd. Ik zou me bij de neus- en longendokters anders hebben rotgeschaamd. Ze veroordelen niet, heb ik gemerkt, maar ze zien wel elke dag de desastreuze gevolgen van de lekkere trek.

not on us, but in us

zonnetje.jpg

The sun shines not on us, but in us
(john muir)

Deze spreuk stuurde G mij toe. Op deze wat sombere dag is hij bijzonder toepasselijk.
Vandaag is het de laatste dag van mijn tweede blokje van vijf in onderstaand schema dat ik ergens had opgediept:

5 dagen van de wereld
5 dagen om weer terug te komen
5 dagen om het leven weer leuk te gaan vinden

De vraag is alleen of ik mij aanpas aan het schema, of dat het schema zich voegt naar mij. Misschien zou het sneller kunnen. Maar het trage tempo waarmee ik, elk obstakel vermijdend, door de dagen roei bevalt me geweldig. Ik voel me net vakantie in groen knollenland met in de avonduren opgewonden rust van de voetbal. Voetbalt het al?, vraag ik dan, terwijl ik mijn neus weer eens spoel met zout water. Ik voel me onderhand net een zoute haring maar dat is niet onplezierig.


Het zonnige hart heb ik gevangen uit een waterlelie die ik vervolgens ook nog eens bij schemer kiekte.

taartje.jpg

June 16, 2006

FESS (slot)

Korte lontjes vertroebelen het zicht. De tamponnentrekster bleek wel degelijk arts. Ik heb haar outfit vanmorgen aandachtig bekeken toen ze me passeerde en er viel niets op af te dingen. Dokter W blijkt een KNO i.o. die graag had gezien wat mijn eigen KNO had uitgevoerd. Wat had hij dan moeten zien? Had hij met een tang mijn neusvleugels open willen sperren?
Gisteren de poli gebeld omdat een neusgat geblokkeerd leek en vanmorgen zat ik op spreekuur bij mijn eigen KNO. Tot mijn verbazing werd er een 20-plusser per rolstoel aangevoerd om tamponnen uit zijn neus te laten trekken. Geen wonder dat mijn incasseringsvermogen op de bewuste dag niet om te juichen was.

Mijn KNO bleek vanmorgen van huppelende bosnimf teruggemetamorfoseerd in de zwijgzame, middelbare witjas achter het bureau. Wel verdorie, zei ik, nou zal ik na een pijnloze ingreep toch nog gemarteld worden? Brede glimlach. Terwijl ik de rugleuning bijna uit de behandelstoel drukte, verwijderde hij trefzeker stolsels en obstakels. Geheel pijnloos ging dat niet, maar ik beken dat de angst voor pijn aanmerkelijk groter was dan de ellende zelf. Niettemin prees hij mijn flinkheid. Hij zei verder dat het er heel goed uitzag en dat mijn gesnotter nog wel een tijd kon duren. Dat waren voor zijn doen een hele stapel woorden, maar ons begint ons onderhand te kennen.

Op aanraden van W de verpleegafdeling gebeld om mijn verbazing te uiten over de toch wat vreemde gang van zaken bij het vertrek. Eerst kreeg mijn KNO de schuld, die de boel niet goed geregeld zou hebben. Huh? Toen had mijn afhaler mij naar de poli moeten begeleiden. Wabblief? Als die van niemand hoort dat hij om half negen in het ziekenhuis wordt verwacht? Toen had de poli mij na de bloeding terug moeten rijden, hoewel het dus niet de bedoeling was dat ik uberhaupt werd teruggereden. Maar ik móést terug vanwege ene dokter W, stamelde ik stomverbaasd. Ze zeiden beneden dat hij mijn ontslag moest fiatteren. Oke, suste ze, terwijl ze eindelijk toegaf dat het - door wie z'n schuld ook - een vreemd vertrek was geweest en dat was nou precies hetgeen ik wilde horen.

June 15, 2006

Wie weet welk?

Voordat ik hem laat woekeren, kan iemand mij vertellen wat dit voor een plant is?
Hij staat met zijn voeten in het water boven op de keienhoop waarin kikkertjes wonen.

moerasplant.jpg

The break

Wel verdorie. Heb ik eens ruim de tijd en behoefte aan Cockie en dan teekt ze een breek.

FESS (2)

De afdeling waar ik mocht logeren was aardig. Ik bedoel dat er 3 aardige kamergenoten waren, maar de verpleging was tamelijk slordig. De elektronische bloeddrukmeters bleken door de warmte van slag en ik moest zelf om de thermometer vragen. Voor een keertje niet erg, behalve als je net uit de operatiekamer komt.

Je moet geen nacht in het ziekenhuis doorbrengen om eens lekker je roes uit te slapen. 't Is goed om er aan het infuus te liggen, maar daar houden de voordelen op. Om eerlijk te zijn had ik, toen ik dinsdag naar huis vertrok, hooguit 2 uur geslapen. De hele nacht klonk er herrie op de gang en om vijf uur in de morgen scheen de zon recht in mijn gezicht want niemand was 's-avonds zo zorgzaam geweest om de gordijnen te sluiten en ik kon mijn hoofd niet draaien.

Ik overleefde de nacht dankzij mijn iPod en werd tussen 8 en 9 op de poli verwacht om de tampons uit mijn neus te laten halen. Daarna mocht ik naar huis. Om kwart voor acht werd ik gesommeerd mij op te frissen maar ik lag nog altijd aan het infuus dat er eerst moest worden uitgehaald. Om half negen werd het verwijderd waarna ik opdracht kreeg haast te maken. Ik kreeg mijn ontslagbrief mee en de verpleging vond eigenlijk dat ik meteen ook mijn koffertje maar mee moest nemen. Dit vertikte ik, want waar zou JW - die mij kwam halen - mij dan moeten treffen? Nog afgezien dat de poli mijlen ver weg lag en ik mij zonder bepakking al slaapdronken genoeg van de narcose voelde.

Op de poli vroegen ze naar mijn map met gegevens. Had ik niet meegekregen. Mijn kamergenoot die op amandel-controle kwam evenmin. Oke, zonder map kwamen we ook wel aan de beurt. Na een minuut of 10 werd ik binnengeroepen bij wat ik een arts verwachtte maar die assistente bleek te zijn. Dat geloof ik achteraf tenminste. Had ik geen probleem mee, behalve dan dat ze de eerste tampon zo ruw uit mijn hoofd trok dat er een heftige bloeding ontstond. Ik had op internet gelezen dat een lichte bloeding normaal was, maar daarvoor had zij me ook niet gewaarschuwd, de takkenmiep. Daarbij had ik door slaapgebrek een verdraaide kort lontje.

Of ik duizelig was? Of ik wilde gaan liggen? Ze had net gewaarschuwd dat ik dat bloed niet in mijn mond mocht krijgen. Contradictio in terminis, want liggen met een bloedneus leek mij bepaald geen frisse houding. Ik bleef verbeten overeind. De tweede tampon werd iets minder ruw verwijderd en gaf dan meteen ook minder bloeding. Ze zei dat ik naar mijn afdeling terug moest gaan om op dokter W te wachten, die mij dan zou ontslaan. Ik wees op de envelop in mijn hand waarin mijn ontslagbrief al zat maar ze hield voet bij stuk dat dokter W mij moest schouwen voordat ik vertrok.

Toen ik boven kwam bleek mijn bed al verdwenen. Dokter W?, vroeg het verpleeghoofd van mijn afdeling? Hier? Wij weten van niets. Ik zal bellen dat u naar de poli komt. Ik werd pislink en zei dat ik geen gekke miepie was; dat ik net van de poli vandaan kwam en niet met de narcose nog in mijn bast duizelig heen en weer bleef draven. Toen kwam JW gelukkig en ik zei: kom, we gaan. Eerst thuis maar eens een paar uur slapen want ik was finaal gebroken.

(wordt vervolgd)

June 14, 2006

FESS (1)

Toen ik bijkwam hoorde ik ze tegen elkaar mompelen dat de operatie breder was geworden dan ingeschat, maar dat ik de pijn goed verdroeg en geen morfine hoefde. Zelf dacht ik alleen maar: het is gebeurd! De tandwortels in mijn bovenkaak schrijnden een beetje, maar veel erger is het niet geworden. Omdat m'n ogen toch al traanden kon ik best van opluchting even janken om de spanning af te voeren. 's Avonds op aanraden van de verpleging 1 paracetamol genomen maar de tweede weggestopt voor slechte tijden die niet kwamen. Mijn pijnlat kwam nauwelijks hoger dan ongemak.

Ik had de hele week vreselijk tegen de ingreep opgezien, maar op de dag zelf was ik wonderlijk kalm. De Bach's Rescue Remedy druppels die ik op aanraden van M had klaargezet liet ik thuis omdat ik ze niet nodig had. Zelfs toen ik naar de wachtruimte van de OK was gereden (waar 6 andere slachtoffers klaarstonden om naar hun slachtbank te worden gereden) bleef ik onverstoorbaar. Ondanks het weinig verheffende uitzicht op een met gordijnen afgeschoten ruimte waar de gordijntjes steeds weer open bleven. Daar was een groep jonge anaesthesisten bezig iemand aan een beademingspijp te wrikken.

Mijn eigen anaesthesist bleek een serieuze middelbare rot. Ik bracht hem de boodschap van mijn tandarts over of hij voorzichtig wilde zijn met het technische werk in mijn kleine bovenkaak. Hij nam het serieus. Ik moest mijn mond opendoen en hij constateerde knikkend. Ik kon me weer ontspannen. Even later huppelde er een groene bosnimf naar me toe met gaasjes die hij in mijn neus moest proppen ter voorbereiding op de FESS. Ik versleet hem voor jongste bediende, maar hij informeerde fijntjes of mijn gehoor tijdens de vele weken wachten nog was bijgetrokken en of mijn reukvermogen al was teruggekeerd? Het kon niet missen dat dit de KNO zelf was. Hij vroeg ook of ik nog steeds zo tegen de ingreep opzag?

Ik popel, zei ik, maar voegde er meteen aan toe dat ik pas gemotiveerd was geraakt nadat de longarts mij de scans had laten zien en haarfijn had uitgelegd waaróm het chronische gepruttel niet in mijn hoofd mocht blijven zitten. Dit was een aardige revanche, vond ik. De longarts had hem ongetwijfeld zelf al doorgegeven dat ik hem communicatief een stuntel vond, maar hij glimlachte van oor tot oor, wat mij ineens voor hem innam. Hij zou mij over een half uur komen halen, zei hij, en ik voelde mij geheel behaaglijk in zeer handige handen die er zin in leken te hebben.

Toen ik uit de narcose bijkwam hoorde ik twee groene pakken tegen elkaar mompelen bij mijn voeteneind. Wie deze mannen waren weet ik niet, maar ik weet zeker dat ik het me niet verbeeldde. Ik was blij dat de KNO het niet te zuinig had aangepakt en werd naar de afdeling teruggereden waar ik een nacht aan het infuus mocht logeren. JW kwam op bezoek, maar ik zei weinig omdat praten vervelend voelde. Ik lag met een gigantische snor gaas aan mijn gezicht gepleisterd. Het telkens wisselen van pleisters op mijn wangen was pijnlijker dan de hele ingreep.

(wordt vervolgd)

June 11, 2006

Zwaai zwaai

Met spijt over de lege dagen, maar straks wordt alles beter.
Ik heb mijn poppenkoffer gepakt voor 1 nachtje logeren in het ziekenhuis.
Slippers, kamerjas, wekker en iPod.
Zakdoek hoeft niet want ik mag voorlopig niet snuiten en tranen veeg ik wel aan de lakens af.
D'r mag geen make-up en geen gelakte nagels.
Ik knijp hem als een boer met kiespijn maar van dat duffe hoofd met die verstopte hersens heb ik mijn bekomst.
Ik ben gemotiveerd en ga ervoor.
Tsjakka!

Jessus, wat zeg ik nou weer? Ik degenereer er nog van.
Maar met een paar dagen ben ik hier terug.
Passen jullie ondertussen op het voetbal?

Zwaai zwaai

June 09, 2006

Voor alsje me niet gelooft

Eekhoorns2

Waarempel

sameneten.jpg

De keuken binnenkomen en nietsvermoedend twee eekhoorns aan de hap zien zitten. Nou hadden we er een klein bakje bijgezet voor de kleine vogels, maar toch. Fiep en Snoet (ma en dochter) samen vreedzaam aan de lunch. Dit had ik niet voor mogelijk gehouden.

nootjes.jpg

Gelukkig dat de notenboom zich kranig weert met al die eekhoorns in de kost. Mits er geen nachtvorst meer komt of langdurige droogte. Het zou niet voor het eerst zijn dat alle jonge nootjes door barre weersomstandigheden het leven lieten. Een walnoot op het zand is toch al niet ideaal.

June 07, 2006

Discriminatie, of niet...

Ondertussen is het de woensdag na pinksteren geworden en heb ik mijn geweten onderzocht. Ik geloof niet dat ik de neiging heb te discrimineren. Maar zeg nooit nooit, want toen ik vanmorgen de vraag hoorde stellen (en ik weet niet meer door wie) of het oke was dat een kleurling hier minister-president kon worden, ging me dat toch te ver.

Net zoals het me indertijd te ver ging dat uitgerekend mevrouw AHA - nog maar net een paar jaar aan haar eigen culturen ontgroeid - hier voor ons kwam beslissen dat het bijzonder onderwijs moest worden afgeschaft. En dit ook nog om de door haar (terecht of ten onrechte) gehate islam beter te kunnen bestrijden.

Ik heb niks met bijzonder onderwijs, maar het moet voor mij wel een vaderlands gevormde geloofsrakker (of bestrijder) zijn die met vaderlandse argumenten aan zoiets oer-Hollands als het bijzonder onderwijs mag peuteren dat meer dan wat ook model staat voor onze ziekelijk verzuilde samenleving. Maar ik heb het geloofsgekibbel in dit land dan ook nog life beleefd. Ik mocht niet bij de protestante buren spelen.

Iedereen is wat mij betreft in onze samenleving welkom om mee te delen in de welvaart maar ik vind dat het ambt van minister-president voorlopig nog maar in handen moet blijven van iemand die hier de eeuwenlange historie en traditie met de haring heeft binnengekregen. Waarbij ik dus niets tegen huidskleur als zodanig heb, maar wel tegen de misvatting dat iemand na een verblijf van pakweg een of twee generaties dit kikkerland met al zijn achtergronden en gevoeligheden in zijn zak denkt te hebben.

Kom je eten?

Wat de schalen betreft had ik zo gedacht: in de grootste doe ik appelmoes, in de volgende gekookte nieuwe aardappels, in de middelste gebraden gehaktballen, in de vierde gekookte boontjes en in de vijfde jus. Kom je bij me eten?

June 06, 2006

De Pinkstermaandag

vijfschalen2.jpg

Pinkstermaandag werd voor een dik deel opgeslokt door de buitenmarkt op de Veemarkthallen. Waar we H en J tegen het lijf liepen wat natuurlijk niet verbazend was. (J met peesontsteking onder haar voet, terwijl ze de vierdaagse wil lopen.)
Ik sjouwde toen al rond met de vijf loodzware nestschalen met Meissner Motiv en een vals Meissner signatuur aan de onderkant. Volgens mij hebben de schuiten een tamelijk Oosters model maar een mens moet toch wat met de zachte prijs die ervoor werd gevraagd? In elk geval de kast opruimen om meer plaats te maken.

Beeldentuin

Vrije dagen goed benut dus ik loop achter met loggen. Zaterdag met het hele gezin naar de beeldentuin geweest van het Kröller-Möller. Het was nog niet warm, maar wel droog. En schitterend met de bloeiende rhodo's.

extraouders.jpg

Belletje had het geweldig naar haar zin om eens met beide ouders tegelijk op stap te zijn, met opa en oma plus nog een oom en tante. Allemaal snuiten die ze heel goed kent. De wagen ging dan ook van hand tot hand.

wijdsheid.jpg

Ze genoot van de wijdsheid en de bloemenzeeën, ze schaterde van het brrrroem brrroem waarmee de paps haar wagen in een noodgang het miljeu doorduwde

wittevlakte.jpg

van de fantastisch zwartomlijnde witte vlakten met bergen en dalen waar ze de knieën uit haar broek mocht kruipen en de bodem uit haar broek kon glijden. Ze kroop van de een naar de ander en maakte achteloos kennis met het fenomeen glijbaan. Whaw!

knuffel.jpg

Gelukzalig door de veilige knuffel van mams kon oom JW haar weinig maken toen hij haar vanachter de rand met de camera belaagde.

gras.jpg

Zo'n wijs koppie op een heel klein lijfje. Pas toen ze op het gras werd gezet kon je zien wat een kruimeltje ze nog is van precies 17 maanden.

June 03, 2006

De dochter van Fiep

Snoet1.jpg

Snoet is onmiskenbaar de dochter van Fiep en moet in de buurt een nest jongen hebben grootgebracht. Ze had/heeft duidelijk gezwollen tepels en een mooie leeftijd. Ze is weinig verlegen en wil in ruil voor zonnebloempitten, doppinda's of een walnoot net als haar mams best wel even poseren. Ze komt zo'n keer of wat per dag kijken of er iets te bikken valt en bewaakt de keukendeur als haar persoonlijke voorraadschuur.
-
Snoet2.jpg

Ze heeft dezelfde blik als Fiep maar van mamma Fiep is nu nog maar een streepje over. Ook zij komt nog regelmatig een hapje halen, maar ze sluipt hier wat angstig rond omdat ze verjaagd kan worden. Ook haar vriend met wie ze altijd innig optrok en die hoogstwaarschijnlijk wel de paps is van Snoet, blijft hier vaste klant bij tafeltje dekje. Hij is brutaler dan Fiep, laat zich een eindje wegjagen, maar komt even later weer terug. Eigenlijk trekt hij zich weinig van de dreiging aan. Soms is het hier net aapjes kijken achter het keukenraam.

aapjeskijken.jpg

June 02, 2006

Stilletjes

Voldoende te vertellen maar even onvoldoende energie om te loggen. Stilletjes staan de zaken.
Nog tien dagen snotterig te gaan en daarna breekt het licht door.
En de zon, en de warmte mogen we hopen.
Het wintert niet alleen in mijn kop maar overal om mij heen klaagt men over koude.
Voor mij wordt het tijd om weer te kunnen ademen door neus en oren.
Ik ben vergeten hoe dat voelt. Waarschijnlijk hemels.
Voorzichtig zijn, zegt M, nu geen koorts krijgen want dan kunnen ze niets doen.
Allemachtig ja, ook dat nog.
Maar morgen wordt het, zeker weten, een stralende zaterdag.

Terzijde

Na de uitleg van Anson en volgens hier luidt de einduitslag:

ADSL is beschikbaar.
ADSL2+ is beschikbaar.
Linesharing is beschikbaar.
Dit is een BBned locatie.
Glasvezel is niet beschikbaar

Centrale: Ut-Bhv
De afstand van de locatie tot aan de centrale bedraagt circa 2742 meter.

Zodoende kan onze snelheid niet bepaald flitsend worden genoemd.

De kabellengte is dus bepalend voor de snelheid.
Hoe langer de kabel des te meer demping.
Bij ADSL 2+ betekent dat je de theoretische 24 Mbit/sec alleen kunt halen als je niet verder dan
600 meter van de centrale woont.
Met ADSL 2 is dat 12 Mbit/sec..
En boven de 2,4 km gaan ADSL, ADSL 2 en ADSL 2+ gelijk naar beneden.
Dus als je meer dan die afstand van de centrale zit haal je dus nooit meer dan 8 Mbit/sec..

Wat heet. Ik haal amper 6 Mbit/sec.

oei, ik knoei...

Frameless (Black) iMovie