Floris op het randje
Floris tobde al dagen tijdens de hitte, maar kwam niet bij van de koelte. Terwijl Miep de dag bij ons doorbracht kwam hij niet kijken wie er op bezoek was. Dat was vreemd, want hij is nieuwsgierig en dol op vreemde mensenaandacht.
Toen Miep rond vijf uur vertrok ging ik boven poolshoogte nemen. Ik trof op de overloop, voor de deur van Floris z'n kamer, een vreselijk timide Pluis die daar lag of hij de wacht hield. Ik schrok me ongans want Floris lag zowat bewusteloos op zijn kussen. Z'n laatste uurtje? Je weet dat het moet komen na 6,5 jaar suiker en je raakt toch ontdaan.
Dierenarts gebeld die op vakantie is. We gaan naar de vervangster. Die ontlast hem van een keiharde verstopping waardoor hij niet meer eten kon. De verstopping is waarschijnlijk door uitdroging ontstaan, tijdens de hitte toen hij veel moest kotsen. Resultaat: hij heeft teveel insuline en te weinig gegeten. Hij is ook hardstikke uitgedroogd.
Hij krijgt twee gigabobbels water ingespoten, waarna hij lekkend rondschommelt. Ze wil met een spuit verdund voedsel in zijn bek gaan te spuiten wat ik haar ontraad. Ik vertel dat we deze kater (van 7,4 kilo) ook geen pillen kunnen voeren. Ik zet het schoteltje bij Floris op de behandeltafel en hij begint er heel voorzichtig zelf wat van op te likken. Hij knapt zienderogen op.
Thuis heeft hij weer babbels voor drie. Hij banjert trap-op trap-af op zoek naar eten, wat hij nu even niet mag omdat hij vanavond geen insuline krijgt. Morgenvroeg wordt hij eerst op suiker geprikt, maar volgens mij is dit niet eens meer nodig. Hij kijkt weer met zoveel levenslust uit zijn ogen dat ik er het beste van mag hopen.