misdruk(3)

Laten we de boel tot de hoofdzaken beperken. Misschien heeft de Belletje me aangestoken, misschien komen die snotneus, gezwollen vliezen, dichte oren en het suizelende hoofd door Ammie d'r acupunc-naalden. Ik voel me verre van jofel. Nu ben ik wel al te letterlijk met de hoofdzaken bezig.

Vanmorgen hupte er een prachtige pluimstaart langs mijn raam die even verder haar noot verstopte aan de voet van de noordse spar. Pas toen zij daarmee klaar was en mij en face passeerde om weer bij de notenboom te komen ik pas zien dat het Snoetje was. Snoet heeft de kat uit de boom gekeken en zich nu baas van de boom gemaakt.

Yoeko is weer een dag dichter bij zijn volwassenheid gekomen. We hebben vanmiddag even bij het hertenpark gewandeld. Hij mag nog maar drie (maanden) maal vijf minuten lopen hetgeen een kwartier in totaal is. Hij is toch behoorlijk bang voor grote honden, al dan niet met kwaad in de zin. Hoe zullen we dat soepel aanpakken?

We liepen vanmorgen bij het krieken van de dag langs de hanen van verre buren en hij schrok zich te pletter van het gekraai. De dolle waakhond van schuin tegenover die schuimbekkend langs het gaas op en neer schoot vond hij minstens even angstaanjagend. Zo ook de waakhonden van schuin tegenover aan de andere kant. Een grote witte berghond en twee jonge weimaraners die een boosaardige keel opzetten toen hij bleekjes langssloop.

Ik loop met alles achter. Met mail en andere werkzaamheden. Ik neem mij elke dag voor om dingen ordelijk af te werken, maar die vroege wekker sloopt me. Als ik Yoeko na zijn middagse 4-uurtje in de bench heb gestopt voor een lange dut vallen mijn luiken vreselijk dicht. Dit duurt nog een paar maanden zeggen vriend en vijand. Ze gniffelen meewarig.