Puppycursus
Gisteravond voor het eerst in Doorn naar puppycursus geweest. Dat ligt niet naast de deur maar ik heb er met Beer indertijd al gehoorzaamheid A en B gehaald.
Yoeko gedroeg zich als een plaatje zelfs toen hij onder de voet werd gelegd. Hij snapte meteen dat liggen de beste houding was nu mijn linkervoet vlak bij de muskaton op zijn riem stond. Hij protesteerde nauwelijks maar probeerde op zeker moment wel vindingrijk zijn riem door te knagen.
Er waren nog twee andere puppies. De een was verschrikkelijk schuw (de fokker had de kopers verteld dat een terughoudende pup een zegen was), de ander hield niet op met zijn oorverdovend gekrijs. Het werd zo erg dat Esther, de instructrice, hem een blikje met kiezels naar zijn kleine puppiekont moest gooien. Dat hielp maar kort. Hoe dan ook bleken wij de enigen die niet teleurgesteld waren door ons kleine vriendje.
Terwijl ik zelf nog het gevoel had dat ik Yoeko wel erg wreed en lang in zijn bench zette, bleek het zelfs nog niet genoeg. Een babyhond moet 20 uur ongestoord kunnen rusten want anders kan hij niet goed groeien en wordt hij een nerveuze hond. Veilig weggesloten bestáát hij niet meer voor zijn baas. Die mag de keuken uitlopen nog voordat zijn hondje slaapt. Niet troosten, geen aandacht, geen vermaning want negatieve aandacht is ook aandacht.
De hond moet er snel aan wennen dat de baas hem komt halen als de baas hem nodig heeft. Zo kan de hond ontspannen. Hij hoeft zijn baas niet steeds achterna te lopen om te zien of hij nodig is, of - erger nog - misschien wel de leiding moet nemen. De baas op zijn beurt hoeft niet bang te zijn dat hij met een hete pan over zijn wolbaal struikelt of dat zijn knuffel hem het eten uit zijn mond staart. Viermaal per dag een half uur hartverwarmende quality time en voor de rest plaats rust. Yoeko begint zijn bench inderdaad al prettig te vinden.
Halverwege de cursus verscheen een Portugese herdershond ten tonele (minstens maat ridgeback) die met een uiterst zachte neus de pupjes besnuffelde. Yoeko, die eergisteren een nare ervaring had met een duitse herder, raakte helemaal over zijn angst voor grote honden heen. Tegen de kleine schreeuwlelijk die hem voortdurend te grazen nam toen ze aan het einde van de les mochten loslopen viel Yoeko na enig geduld zo heftig uit, dat hij onbetwist als winnaar uit de strijd kwam. Het zit wel goed met hem.
Huiswerk voor vandaag en morgen:
1) een schoolplein bezoeken met veel kinderen, kinderwagens, graaiende handjes en zo.
2) Koffie gaan drinken in een verzorgingshuis met stokken, rollators, karren en aaiende bejaarden.
3) Een grote neger zoeken en hem vragen de pup te aaien en iets lekkers te geven. Waar haal ik die in hemelsnaam zo vlug vandaan?
Maar het is wel nuttig. Honden zien alleen wit en zwart. Leert de jonge pup geen donkere mensen kennen dan zal hij als volwassen hond van hen schrikken en naar hen kunnen happen.
Comments
zoals jij het beschrijft klinkt het zelfs wel leuk, al dat gedoe met een jonge hond. alleen wel tijdrovend!
Posted by: elly k | September 21, 2006 02:11 PM
Straks is hij uitgegroeid tot het meest perfecte alarmsysteem dat een mens zich kan wensen, dus daar steek ik met plezier wat tijd in.
Posted by: elisa | September 21, 2006 02:45 PM
"3) Een grote neger zoeken en hem vragen de pup te aaien en iets lekkers te geven. Waar haal ik die in hemelsnaam zo vlug vandaan?"
Sorry maar als stadjer moet ik daar dan onbedoeld heel hard om lachen. Trek de stad eens in zou ik zeggen mag geloof ik een willekeurig stad zijn.
Posted by: Actiereactie | September 21, 2006 07:08 PM
ik rol ondersteboven.
Zoveel dingen om aan te denken.
Posted by: rob (kazakhstan) | September 21, 2006 08:36 PM