misdruk(3)

Had ik al gelogd? Neen, alleen maar geslapen. Het gesnotter put uit. Ik grijp Yoeko z'n slaapuren aan om zelf ook plat op de bank te gaan. Gisteravond hield ik het slapen vol van 21 tot 01 uur. Ik doe wat ik doe en zelfs de politiek kan me gestolen worden.

Yoeko heeft vanmiddag zijn derde enting gekregen plus injecties tegen kennelhoest en hondsdolheid voor het geval hij zich grensoverschrijdend ontwikkelt. Dokter Martijntje die hem voor het eerst zag riep spontaan Wat een showhond! Ik moet nodig fotos nemen voordat hij is grootgegroeid, maar het lukt niet om te hurken zonder dat hij meteen op me afkomt.

Zijn gangwerk en vierkante bouuw waren vorige week al door een kenner geprezen maar Martijntje was weg van zijn mooie gebit en prachtig schone oren. Hij kreeg een ontwormingspil mee, werd op de weegschaal gezet en verwend met een mergpijpkoekje dat hij van mij nooit zal krijgen. Het zat meteen gebeiteld tussen die twee.

Floris blijft op het standpunt dat het medaillon op het tapijt van hem is. Hij blijft daar onverstoorbaar liggen en wijkt geen centimeter voor die stoomwals van bijna 7 kilo (Floris zelf weegt 7,4) die over hem heenraast. Hoewel hij geweldig kan meppen en blazen naar mannelijke dierenartsen, krengt hij Yoeko geen haar. Pluis zorgt dat hij Yoeko uit de weg blijft en schiet soms als een schicht langs de bench. Daarvan moet Yoeko dan heftig keffen.

Snoet is nu vaak in de notenboom te vinden. Ze laat ook veel noten vallen zonder die meteen in te graven. Ik raap ze op en spaar ze voor de winter. Ik heb roetzwarte vingers van het afpellen van de bolsters. Zelfs citroenschil wil niet helpen.

Wordt mijn levenswandel al eentonig? Moet maar even. Op dit moment hebben we een pluchen beest dat nog niks in huis heeft gedaan, dat zonder piepen of keffen mee kan in de auto, dat tijdens zijn slaapje alleen in de keuken wil blijven, dat zich veilig voelt in zijn verduisterde bench en dat vanavond al mee uit eten is geweest. Welliswaar voor een pannenkoekje buiten, maar wel ontspannen slapend onder de voet zonder iemand te laten merken dat hij er was.

Maar de pubermaanden moeten nog komen.